skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011arbeidernes sangbok samlet av arbeidernes oplysnings forbund å 1-]!1:1 :c det norske arbeiderpartis forlag oslo - 193 6 skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011innhold: kampsangene nr. sid. internasjonalen ....................... .. ..... 1 1. alle vi unge som lengter å stride . . .. .. . . . . .. 5 2. arbetets soner . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. 5 3. av dråper sammensankes. . ..... .. ......... . . . 6 4. brødre til sol og til frihet . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7 5. dei stod på stiklestad fylka til strid.. .. .... . . 7 6. den jevne simple arbeidsmann. . ... . . . . . . . . .. 9 7. den nye tidi som elvi strøymer .. ... ......... 10 8. den var vår denne jord . . . .... .. .. . . ....... 11 9. der har smeldet et flag ........•........... " 12 10. det brender over jord ........ .. .. . . .... . .. . • 14 11. det hvite støvet hvirvler op ... .. , .. .. . . .. .. , 15' 12. du arbeidsmann slutt dig til toget. . ... . . .... . 16 13. enn en gang fjern og nær. . . . . . . . . . . . . . . . . .. 17 14. fiendens stormvinder mot oss sig kaster . . . . . . 18 15. fra skogene kom vi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. 20 16. fram l fram j det ljomer frå fjell l .. ....• ..... 21 17. fram i arbetets har. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. 22 18. fram i kolonner j riv murene ned. ........... 23 19. fremad l må ingen glemme... . ... . . . . . . . . . . .. 25 20. frem kamerater, frem mot krigerånden ....... . 26 21. fremad l fremadl ............................ 27 22. forsta maj, forsta maj ..................... . . 27 23. gi mig de rene og ranke ....... ' . . . . . . . . . . . . 28 4. givakt, kamerater j se op j se op 1. ... ....... , 29 skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011nr. side 25. gryr i norden lengslenes sommer .. . . .. . . .... 30 26. her kommer fra dybet den mørke arme ..... 31 27. heis oss et rødt, et flammende flagg ........ " 33 28. hill dig, du ungdom som trossig går foran . .. 34 29. hvem skaffer gull i dagen .... . . ... . .... ..... 35 30. hor en susande vind genom ungdomens led . . 36 31. hør hvor det ljomer og klinger ........ . ..... 37 32. hør sangen hvor mektig den toner . . . . . . . . . .. 38 33. i flugt gaar tiden over livets bølger .... .. . . . 39 34. i folkets kamp fløt blod og tårer ... . . . .. ..... 41 35. i kamp for oss alle du segnede død. . . . . . .. .. 42 36. i våre netters bitre nød .... ......... . .. .... .. 43 37. kamerater, givakt og tred i rekkene inn ... .. 45 38. koldtvann i blodet! så tidt det lød...... . .... 45 39. la ilden som brenner i ungdommens blod... . 46 40. naar et dagsværk er endt .... .... ... .. ... . .. 47 41. naar jeg ser et rødt flag smelde ....... .. .. " 48 42. n år vinteren rinner i grøft og i grav . . .. ... " 50 43. op socialister, inn i rekken! . ..... . . . .... . . " 50 . 44. proletar, det ar titein, kamrater . . . . . . . . . . . . . .. 52 45. rekk mig hånden, arbeidsfelle ...... . .. .... ... 53 46. raabet stiger i morg'nens skjær ... . . . ..... . .. 55 47. se morgensolen rinner . . .. ... . . . ... . . . ... .... 56 48. sjå, brør, kor det dagar .................. .... 56 49. snart dages det, brødre, det lysner i øst ., . . .. 58 50. stig fram, arbeidarungdom all . . .. .. ... . .. .. " 59 sl. så er det arbeidernes tid . .. . . .. ..... ...... .. . 60 52. takt, takt, pass på takten ..... . . . . . ..... .... ' 61 53. troen den kan berge flytte ... . .. . . . . . . . . . . . .. 62 54. tandande tanke! du som av trangtan . . . . . . .. 62 55. vi er småfolkl ja vel ... .. .... .. .. . ..... ..... 63 56. vi bygget for andre palatser så titt .. . . . . . . . .. 64 skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011n & 57. vi kommer med ungdommens elskov og tro .. 64 58. vi halsa dig gryende stolta tid . . . . . . . . . . . . . .. 65 59. vår fane vi døper i maidags sol . . ... . . . . . ... ' 66 landet og heimen 60. brøite sig rydning i svarteste skog .. . . .... . . . . 67 61. den fyrste song eg høyra fekk .. .. .. .. ....... 67 62. det finst so mang ein fagnamann . . . . . . . . . . . . 68 63. det stig av hav eit alvel anc! ....... . . . . . ..... 68 64. du gamle mor, du sliter arm . .. .. .... . . . . .... 69 65. eg elskar dei voggande tonar . , .• . .. .... ... " 69 66. ein fær no høyra so mange grillor .. ... . . . . . ' 70 67. handi hans far min var sliti og hard . . ..... " 70 68 . hvem sidder der bag skjærmen . . ... . . . . .. ... 71 69. lat belgen gå so det sprutar eld . . . . . . .. .. . . 72 70. millom bakkar og berg utmed havet. . . . .. .. .. 73 71. no ser eg atter slike fjell og dalar .. .. . .. .. . . 74 72. no stend ho stellar i kj økenkrå, ho mor . . . .. . 75 73. n år solen faller bak topp og tinde . . . . . . . . ' . . 76 74. småsporven gjeng i tunet... .... . .. . . .. . .... 77 75. tidt eg minnest ein gamal gard. . . .. . . . .. .. 77 natursanger og vandringsviser 76. aftnen er stille, timene trille. . . . . . . . . . . . . . . . . 79 77. den fo rsta gång jag såg dig .. . . . . . . . . . . . , . . . ' 80 78. den dag kjem aldri, at eg deg gløymer .. . .. . ' 81 79. der hvor øene på volga . .. .. . . . . . .. . .. . . ... . 82 80. de t lysnet i skogen, da ilede jeg frem . ... . . " 83 81. det var i kveld, medan tankane sveiv ...... " 83 82. dold mellan furorna ligger mi n koja .... . ... , 85 83. dar bj orkarna susa sin mil da sommarsång ... . . 85 84. dar gingo tre jantor i solen . . . . . . . . . . . . ... . . 86 skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011nr. side 85. en sjoman alskar havets våg. . . . . . . . . . . . . . . 87 86. fram dansar ein haugkall, fager og blå . .. . . 88 87 fodd zigenare jag vandrar kring . . . . . . . . . .. 88 88. hei å hå - -, jungman jansson . .... . . . ... 89 89. hu h ei ! kor er det vel friskt og lett uppå fjellet 90 90. hugen fer so vida . . . . ..... .. .. . .. . . ....... 91 91. huske r du i høst, da vi hjemad fra marken gikk 91 92. har ar gudagott att vara . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 92 93. kommen, l unga, nar aftonsolen dalar.. . .. . 92 94. lugn vil ar sjon . ... . ..... . . .. . ....... . . .. 94 95. løft ditt hode, du raske guttl . . . . . . . . . . . . . . 94 96. låt oss stamma upp en sång, jopp hejdi, jopp heida ..... . ... . . .. . .. .. ... .. . ... . .... .. ... 95 97. nu spelar vårens ljumma vind i myrens gula starr ...... . ... ....... . ...... . . ... ....... . . 98. og reven lå under birkerot . . . . .... .. . . . .. . 99. se det summer av sol over engen ..... . ... . 100. se norges blomsterdal .... ... ....... . .. ... . 101. se, svarta rudolf dansar ..... ....... . ... . . . 102. sjung, sj ung i alarna . . .... . .. . . ........ . . . 103. soli går bak åsen ned .... ... . . . . . .. .. . . . . . 104. syng kun i din ungdoms vår . . . .. . . . .. . . . . 105. til fjells over bygden står min hu . .... . .. . 106. vi gå over daggstankta berg . . .. . . ... . . .. . . 107. vagarna de skr ida, alvarna de glida .... ... . 108. til fjellet må jeg fl yt te . .. ... . .... ... . . ... . 109. undrer mig på hvad jeg får å se .. . . . . . . . . . 110. a leva, det er å elska · ... .. .... . . . ... . .... . folkeviser 96 97 98 98 100 101 102 103 103 104 106 107 108 109 .' 111. astrid, mi astrid som eill e heldt ' tå meg .. . 111 112. bendik rid seg åt sølondo .... .... ......... 112 skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011nr . sid. 113. eg gjætte tulla i femtan år .. .. .. ... . ...... 113 114. eg heiter anne knutsdotter, kari er mi mor 114 115. eg heiter håvard hedde .. ... . . . ... .. ..... . 114 116. eg ser deg utfor gluggen ....... . .. .. .... .. 115 117. kjerringa med staven . . .... . ..... .. . . . . . . .. 116 118. nyst munde det regna så såre . .. .. .. ... . . .. 116 119. om søndags mårran er det kaffikoppen svart 117 120. per spelmann han hadde ei einaste ku ... .. 118 121. på vossevangen der vil eg bu .. . . •. . .. . ... • 119 122. pål sine hønor på haugen ut slepte .. . ...... 120 123. ung aslaug gjekk i bjørkeskog . .. . ... . .... 121 124. a kjøre vatten og kjøre ved . . . . . . . . . . . . . . . 122 125. a olav, olav min eigen unge. . . . .... .. . . .. 122 126. a bukken var brokut og bukken var svart.. 123 rallarvlser 127. ved ångermanselven ved dalar og hei ... .. 125 ' 128. blandt de svarta fjallen upp i hoga nord. . . 126 129. mellan hoga fjallan ved ofotenfjord . . ... . . 127 130. kalle petterson. och josefina . ...... . . . ..... 129 tillegg 1. arbeiderlytternes sang . .. .. .. .... .. . . ..... . 2. fagforeningssang . .. . . .. .. . . .... ... .. . .... . 3. bok og hammer .. . . .. . .. . ... . . . . . ... . . .. . 4. norge for folket ..... ... . . . . . .. . . .. . .. . .. . 5. på stormens vinger . .. . ... . . ... , . ... . . . .. . 6. for fred og for frihet . . . . . .' . . . . ... . . .. ... . 7. vi bygger landet .. ... . . . . . . .. . . ... ... . . .. . 8. framlags,marsj .. . . .. ... . . .. .... . .. . .. . ... . 9. vi er unge .. . ... .. . . .. . . . . .. . . . . . . .. .... . 10. den unge gardes sang ...... . . . . . . . . .. . . . . . 11. ungdoms'marsj . . .... .. . . . .. . . . . .. . .. . 1 2 4 5 6 7 8 10 11 12 14 - - skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011kampsanger. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011internasjonalen. 1 negeyter. f %j'i il jl pl. ]i j\ )1 j il ]i 14;;;j 1. op al - le jor-dens hun-ne trel - le, op i som * li, j )1. ) 1i j lo 't jl ij. ii i}i ]i 21 :fli '-'" sul-ten knuget har. _ )l.tu drøn-ner det av ret-tens -r j l) j :j1j1, ) jl j11 r' )1 w,-"i vel - de til sis- te kamp der g;jø - res klar._ .gh . jiu. jl i). ) 1)141,1 13 n i _ alt det gam-le vimedjor-denjev - ner op -r k l }.lij. ]il ,ld jh h it il j11 sla-ve'f'nu til fri -het frem._ vi in- tet 'f jl j\ ) jl i r 1)1 l i jl )1 i3 j i' var;menalt nu ev - ner ul ryd-ning for vårt r j j i ill i jl ' 0 ij j la. } i sam-funds hj_ så sam-les vi på ' j ij si l i j. )!j . ll ill la 3 i va - len, sei-ren vet vi at vi få og ,. r ij jl jl i w 13 . jl!j. #j'l!j. )li in - ter-nas-:fo - na - len skal få sin fol - ke- ,. ')3 )1't ria j !j. j i j la j l. li vår. _ så sam-les vi på va - len, sei -ren skannet og publisert av www.wangensteen.net 20112 ij. r i f ir p pi vet vi at vi får,- og in - ter-nas-:fo -na len skal få sin fal - ke - vår._ 2. i høiden vi ei frelse venter hos guder eller .fyrsters flakk. nei, selv i samling vi den henter: i fellesskap vi vinner nok. alt det st,jålne tilbake vi krever, og for vår ånd et frihets vern! vår egen hammer selv vi hever og slår, mens vi har varme ,jern . så samles vi o.s.v. 3. imot oss statens lover bøies, av skatter blir vi tynget ned. og fri for plikt den rike føies , mens ringhets rett ei k,jenner sted. lenge nok har vi ligget i stuvet: vi stiller likhets krav mot rov . mot alle retten skal bli bvet, slik vil vi ha vårt samfunds lov. så samles vi o.s.v. 4. de fyrster har oss slemt bedraget - fred mellem oss foruten svik! mot tyranni vi retter slaget, mot krigen sel?) vi fører krig! kast geværet, la rekkene brytes! deres helter vi slett 1'kke er. og mordbud ikke mer skal lydes på brødre ei vi skyter mer. så samles vi o.s .v. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20115 . arbeide1', bonde, våre hære de største er, som stevne1' frem! vii1' arvedel skal }orden væ1'e, vi sammen bygg'e vil vårt h}em, som av rovdyr vårt blod e1' blitt suget, men endelig slå1' vi dem ned. - og' mørket, som så tung't oss knuget, g'ir plass for solens lys og' fred . . så samles vi o. s.v. e . potner. (oversatt av olav kringen .) (sunget første gang i 1871 under pariser - kommunen.) i nte rnasjonalen. 1. op trælar alle no kring}orda! op de som låg i nau og svolt! som elding lyser rettferds-orda, det brest i band og' slavebolt . r ått og rote op med rot vi rive1' . op træla1' no 01' nau og skam! k1'ing' me1'kestong'a tak vi triver: fram, kamerat! til fridom f1'am ! i : til samling' då på valen! sig'er'n veit vi at vi få1'! og' internas}onalen skal få sin folkevå1' . : 1 2 . av herremenn vi ink}e venta1', vi visst for leng'e lez't pa deim. vi s}ølv i samla ./ylkinghenta1' oss fred og' frelse, fridom heim. mot 1'øvarane rett vi reise1', og' l}os vi krev for viv og' barn, med eig'en hamar no vi sveiser, og' slegg'}arut dei varme}arn. i: til samling' o.s.v. 3 skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011r 4 3. imot oss staten lover smider, av byrder blir vi bøygt i kne. men rikingen har gode tider og plikt han kjenner aldri te . alt for lenge låg vi trødd og trampa . no slær vi slag mot ran og rov! vi retter rygg som før var tampa, og sa vi skriv vårt samfunds lov . .1: til samling o.s .v. 4. arbeidar! bonde! inn i laget! i samla flokk vi siger får! mot sjølve lygna slær vi slaget, til krig mot krigen sjølv vi går! bryt børsa av! riv slavebandet ! kom, kamerat, ei tid er nær: ein sumar suser inn mot landet, og vi, vi sjølve våren er. i: til samling o.s.v. 5 . arbeidar! bonde! støde, sterke vi stemner fram om det gjekk seint . i b'f'odden blakrar - sjå! - vårt merke! det manar oss sa raudt og reint . eitt er merket, eitt er ogsa målet! vi samla slærall urett ned, og fengselsmørkret, mordarstålet gir rom for broderskap og fred. i: til samling då på valen, soga, sigeren er vår! og inte'f'nasjonalen skal få sin folkevår. :1 etter e .pottier av m. hiigåsen. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20111. stridssang. som: "fiendens stormvinder' 1. alle vi unge, som lengter å stride, oss venter handlingen, som krever mer enn mot . oss skjenkes lykken å ofre og lide, dø for den tro . som brødre viet sitt blod . \: ja, hør hvor den bruser, hør hvor den drønner, stormen som varsler oss frihetens vår. det er de unge blandt folket som synger jublende om at edel strid forestår. :1 2 . en gang når alle vi unge er gjemte dypt under slettene hvor kampen hetest stod, skal våre handlinger ei være glemte av fremtidsfolket, som er barn av vår blod. i: ja, ungdom er livets herlige vårtid, ungdom forplikter mot kommende å r. alle vi unge i kampen vi synger. trossige, sterke mot vår skjebne vi går.:1 nils flyg. 2.arbetets soner. 5 raskt. n mollet'. ffø5 on.jlj j la j.lu ] ij jul r f )lj 1. ar-be-tetsso-ner,slu-tener.al-ia till vå-rabro.der i ,y a a ji a ij j.)jj 41}11 a j\ l a j i syd och i nord! ho-ren i ej hur mak-tigt de skal-la " j j\ li r .) ij j\)l j l ii r p' ut o-vervarl-den be-fri - el-sensord? ur den for- . p' ij l , j j l ir f r .;ll i ned-ran-de tral-do.m.ensgrift , upp till enhed-ran-de skannet og publisert av www.wangensteen.net 20116 '#f j jl)d a-del bedrift! o-ketmed på-skriften:"bed och for-ita j i i ]l)1 ).)1 ij j()d l ii sa-ka" lang-e ossned-tryckti mor-kerochnod ; k pi • .p i j man - ni - sko-var - det vi for - dra till- ba - rø j )i,} 1 j.)i if . j kam - pa for riitt - vi - sa, fri - het oeh brod. 2. leke naturen hårdhant har dragit granser som skilja fattig oeh rik; hjartlost har makten under sig slagit aua dess håvor, rovdjuret lik . mot den forodande guldkalvens stod . kampen med glodande kanslor oeh mod! kaekt mot fortryeket ett varn vi oss dana. fiutropet genom nationerna går. i: sluten er under vår enighets fana, fallen ej modet oeh segern ar vår! :1 henrik menandet'. 3. av dråper sammensankes . som: at far min kunde gjera. j ka l :j 1. av dråper sanunensankes de mange bekker små, som, når de sanunenrankes blir til den store å. 2. en enkelt manne-vilje den vil nok, hvad den vil, men får først fot på tilje, nå r mange kommer til. det viser klart den lære , hvis sannhet tidt er sagt til broderskapets ære, at enighet er makt. og har dens styrke steget sig til en folke-flom , så er den i sitt eget en gyldig verdensdom. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20113. hvor mosgro't mur vil stenge den sunde fremtids strøm, der gjelder det å sprenge, å sette dåd for drøm. men er ei samholds-feste og troskap hver i sitt arbeidersakens beste , dens egen dynamitt. persivle. 7 4. russisk rødegardistmarsj . . langsomt. j id j7k]ffi -:j 44j4;;;:tg:je 1. brø-dre til sol og til fri - het, brø - dre mot ;:) i.. lier j. l f j\4g ly - set vi går. klart i -mot for - ti - dens jt-;r:q-mg-' - l-4 mør - ke frem -ti - den ly - sen-de stå r. 2 . fremad i tog millioner skrider fra sult og fra nød. i: en gang vår lengsel skal finne veien til lykke og brød .:! 3 . brødre med håndslag vi lover : kjempe på håndiingens dag . i: endt er nu slavenes trengsler, oprørets hellige dag .:! 5. tord foleson . ptik;:r' ra) a fr 1. dei stod på stik - le - stad fy l ka til skannet og publisert av www.wangensteen.net 20118 strid, den gam-le og so den ny - e tid; :i: , . --t -ir.. r.. nli p' p lp p p )l. il ji j'ilq det somskul-de vek- sa,motdet som slml-de s i - ga, r.. r.. . pip jl p ji. l jl jhp 4 -æ det som skui-de fal - la, mot det som skui-de sti - ga. 2. so drog dei sverdi i same stund, den bjarte kong olav og den grå tore hund. og herropet dunde, so jordi ho dirra, og spjoti dei suste, og pilene svirra . 3. men so er det sagt at ein gasta kar, tord foleson, merket hans olav bar. og denne tord merkesmann, honom me minnast, so lenge i noreg merkesmenn finnast. 4. då tord han kjende han banesår fekk , der fram i striden med merket han gjekk, då støyrde han stongi so hardt han kunde, i bakken ned, fyrr han seig innunde . 5 . og gamle soga , ho segjer 50, at tord han stupte, men merket det stod. og soleis må enno mannen gjera skal framgangs -merke i noreg han bem. 6 . mannen kann siga , men merket det må i noreg si jord som på stiklestad stå . og det er det store , og det er det glupe, at merket kann standa, um mannen må stupe . perosivle . skannet og publisert av www.wangensteen.net 20116. denjevne simple arbeidsmann. 9 1. den jev - ne sim-ple ar-beids-mann, må w!rp r j ir j r hårdt for brø - det sli t e ; ja nor - ges tp\ øj\llj j r j ir i] j j i '---' må li bes-te he-ders-stand som of - test nød , j u ij. de. thi ei de ri - ke folk for- står og ttl'f' l r nlr u rir' p' sjel- den kun er - kjen-ner den sto - re hjelp, de tt ji. li r j j j iu-/l ,j ij dag -hg får av ar- heids - man - nens hen - der . 2. hver sten, som er på gaten lagt, har kostet flid og møie, og hver en bygnings stolte prakt, vi daglig har for øie, er frukten av den arbeidsånd som er vårt beste smykke; og derfor bør den grove hånd vi rett med varme trykke . 3 . når dampmaskinens flinke hjul oss meget arbeid letter; når rask vi farer som en fugl hen over mark og sletter; er skibets kjøl solid og sterk, så trygt vi reisen ender, _ da er det hele kun et verk av arbeidsmannens hender . ii skannet og publisert av www.wangensteen.net 201110 4. hver modesprades fine drakt, hver frøkens silkekj ole er tråd for tråd tilveiebragt på arbeidsmannens spole. hver diamant, som klar og ren i kongekronen blender, er kunstig fattet - sten for sten– av arbeidsmannens hender. 5. og derfor bør vår arbeidsmann ei lide nød og kummer, ti ei vi ham betale kan med nogen usle krummer. nei, gi ham, hvad han har fortjent, da først vi rett erkjenner den gave, som er blitt oss sendt i arbeidsmannens hender. wrantzau. ("de grove hænders nytte eller en tak til den danske arbei– der"1871. her litt forandret.) 7. den nye tidi. som: den nye stevtonen. 1. den nye tidi somelvi strøymer ! dei nye tankar som fossen fløymer . eg elskar tidi med flaum og vår; - eg veit, at våren um sumar spår'. 2. dei stora tankar som me fær kjenna, dei kan 50 djupt inn i hjerta brenna, men mange, mange dei var som sveik; dei læt som gråt i den ville leik. 3. dei fremste sigrar : det lettar hugen, det styrkjer viljen, det aukar dugen . dei beste vinna! stig fram i strid; - ho kjem som flaumen den nye tid! gunnar rysstad. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20118. første maidagssang .) 11 per' reida't'son. jl )11 j ji)1 if ir l i j l if jl i 1. den var vår den-ne jord,denvarvår, og vi tok den i fer pi ror ) 1)1 i; 11}1 i r i ei - e og arv,_ mot å de - le dens trengsler og ij )æo j' )11 rtit ip ø kår og i fel - les-skap skjøt-te dens tarv. _ vi rant :ttæ-p pff pi rot jl i n am al - le av selv-sam-me rot ,_ og vi kjen-ner en ::;:v, i i ;j'll ::j 1'1 li j l i '!f j j jl )1 lf9 ' f ji i ' *- : a - del,kun en __ og se det er na-tu-rens , så 4th p led p ir ren som den harm-glø-det går i vårt blod ._ 2. det var vi, som blev stedbarn påjord , skjønt vi skjøttet dens tarv i vår sved og som sønner av rikeste mor kanskje trengte litt kjærlighet med ; vi er treller, ja treller på jord , og vårt livskall ved dag og ved natt er å mate de få, som har satt sig til fest ved det bugnende bord . 3. men vårt jordliv er ett , det er ett, og hvert annet er drømme og dikt , nå , så er det vel også vår r ett å få leve det solfullt og rikt! vi vil leve det solfullt og rikt, som det sømmer sig menneskers ætt, for det er ikke bare vår rett, det er også vår krevende plikt. ) optatt med tillatelse av zapffes musikhandel, oslo . ii skannet og publisert av www.wangensteen.net 201112 4. kamerater! der suser et tog over jorden, så langt som den når , og det tordner i hundrede sprog : den er vår, denne jord, den er vår! den er hans , den er din, den er min, la oss dele dens kår uten nag, hvis der ikke på handlingens dag skal stå skrekk av dens kamprøde skinn. 5. kamerater! der truer en ild over jorden, så langt som den når. det er viljer, som ikke slapp til og nu brenner i lengsler og sår . det er hatet , det flammende hat mot en tid, da hver evne, vi har, er i ørknen et rop uten svar , skjønt fortvilet vi truet og bad. 6. la dem trampe hver vilje i glød, la dem reise hver evne til strid, la dem mette sitt liv av vår nød, for der kommer, der kommer en tid! under fanene motig og tett i den våknende fremtidssols skjær, kamerater, så mange vi er, for vårt jordliv, dets frihet og rett. nils gallet vogt. 9. rød flagsang. otto nielsen . i den gry - en - de vaar, i vor ung-doms be-daa-ren-de tid; det var 'j j" j j jl.)1 1qr . r p'gpj for - rest i front i de stor-men-de aar, det var skannet og publisert av www.wangensteen.net 201113 med os i kamp og i strid; det var med naar vi i i ;j);:--jnr p" r-;2@f4l.l tab - te, og med naar vi vandt, det var hos os i 4mj. sol- skin og slud ; den har brust t ;4/ q r p" r j1,)11 si- ne san - ge,mens ::j ti 1 il· ip il aa - re - ne svandt, den-ne , blan-ke ogblod- fø - de lø j. i fg 2if .ul. j3 j4jl#m kllld. smæld ud o - ver lan - det din it j j jfef4-f4 )441 op-rørs-sang, du er hos os i sol -skin og ,gl it" slud, og vi 1m - termed trod-si-ge næ -ver den 'lr hjf!e* j j\.)1 ifa stang,hvordu knej-ser, du blod-fø- de klud. 2 . der skal smælde et flag over manddommens aar, naar vi sindigt tar tag efter tag, det skal lyse , naar livet gi r karrige kaar, og vi segner af smærtende slag; det skal melde om glæde, naar skæbnen gir sorg; vi skal kæmpe og knn holde ud, og engang fra vor stolte og straalende borg skal du vaje, dn blodrødt) klud. smæld ud over landet din oprørssang, vi skal kæmpe og kun holde ud, og vi løfter med senede hænder den stang, hvor du knejser, du blodrøde klud. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201114 3. der skal smælde et flag i de ældede aar. det skal suse en mindernes sang, naar v i bøjede s idder med g raanende haar, og vi vandrer med vaklende gang; det skal smælde, naar solsynket naar til vor stol , og naar livsdagens kraft ebber ud, naar vor kamp er til ende, skal aftenens sol glitre over dig, blodrøde klud. smæld ud over landet din oprørssang, vi har kæmpet og vi har holdt ud , og vi løfter med h igende hænder den stang, hvor du knej ser, du blodrøde klud. oskar hansen. 10. soldatsang . som : den gang j eg drog avsted. 1. det brender over jord i og hør fra syd og nord st år skriket iwit mot himmelen av r eds ler og av mord. til barn og beste venn i hvem kommer vel igjen fra mark og flod som drikker blod av millioner menn? men hør fra dødens hoper i balr skyttergravens voll _ . hvem er det vel som roper i den nye dags paro il ? kamerat er , hørte i i vårt løsen : mytteri! fremad! fremad! fremad! 2. først baster man i bånd i var tanlre og vår hand og driver oss til myrderi "i fedre landets a nd" , it ofre liv og lem i for frihet og for hjem . .. ? å nei, for gull og jobbere og for å gjøde dem! hvad er det de forlanger? i jo, hat og broderrnord ! de då rer oss med sanger i om hjem og' fedrejord ! kamerater , hvad skal bli i vårt sva r ? jo , mytteri! fremad! fremad! fremad! 3. se morgenen er nær i for frihetsfrontens hær! det gj ærer rundt i armeene blandt folket i gevær. og hør fra st at til stat i går vår r evelj: kamerat , vend våpnene mot herrene som sådde død og hat ! det er jo samme dårer i som tendte krigens brand, det er jo samme tårer i og blod i alle land . kamerater, kom, stem i i rundt jorden: mytteri! fremad! fremad! fremad! skannet og publisert av www.wangensteen.net 20114. ja, nu er timen full- i fra skyttergravens muld stig op soldat fra alle land, slå herrene omkull! vår borgfred bryter vi, i og hånden rekker vi 15 for hjemmets skyld til brødrene av samme stand som vi. mot mammons potentater i fremad i sluttet kamp, i frihetens soldater i i tett og taktfast tramp! vi kjemper verden fri i i enig mytteri! fremad! fremad! fremad! ture nerman . 11. budjonni-marsjen. mf russisk soldatsang. ft-qup;;p;q ip jl #l' j\ i j j i 1. det hvi - te stø-vet hvirv-ier op mot blod- rød t*t w )1 #jl li} jl l #jl jj f sl,y. hør ho-vers drønn,hør sei-ers klang,hør vå - pen-tt--j- 'j jl ip p p p 11 p p j \ il )1 gny. de hvi-te gar-der flyr med skrik og frem som tmw l' l )i )1 ij' j jl ijl tj )i #jl i høk av ild og røk: bud-jon-ni, bud-jon-nis rø - de 7 j 111 ryt- ter - i . ka-me - rat! til strid,til kamp til g, j j 1#3. ;11 j'·l j ijl jl jl jl ul. li j i hel-te -dåd. du un-ge st'at_ avpro-ie-ta-ri-a w*jl j!)lij jd j\ jl )1jl ij j i#j 't jl i ""'_ heis rø - de fa-ner o-verberg og dal. vårt 'gl p p 'fr p jl)i 1 rop '1 :11 'i i fe-dre-iand,vår n-ter-nas-jo - na1._ skannet og publisert av www.wangensteen.net 201116 2. budjonni jager skrekk i hver en borgersjel. banditten frykter hevnen fra sin slagne trell. og hele vinternatten lang, til gud han ber, i skrekk han ser de røde. hør rytteriets sang: i: kamerat! til strid, til kamp, til heltedåd. o.s.v. 3. snart reiser sig allverdens proletariat for å skape internasjonalens sovjet - stat. budjonnis røde rytterhær, med freidig mot sitt liv og blod vil ofre i kamp for s. s. s. og r . i: kamerat! til strid, til kamp, til heltedåd. o.s .v. 12. du arbeidsmann, slutt dig til toget. "la parisienne; t j! j\ ) 1ij j j\) ir j i 1. du ar-beids-mann, slutt dig til to - get, hvisfas- te ttr rr ci r t ij j j\ )11 . . j jl ji . skritt ditt ø - re når . hvis flag og fa - ner vai-er. r r j ø il' r r ir l f1-il bro-get, og friskt i -mot digvin-den slår. sikandu 'r r r r 1[' c s sir q r' i hø - re fjernt en bru - sen? det er de stol-te hun-dre t-r j 'if j j flr j l2f4j tu - sen; fra den stil-le krok, i fra penn og bok, framas-r f f f f ki-nens larm de sam-ler sig til tog. for ver - den 'r' p ir j r i' )1 . it ij l i frem å flyt - te . til to - nen skal du lyt - te. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20112. det er den nye, fagre lære a t gleden og er til for dig, at arbeid er ei tungt å bære , når solen skinner på din vei. la andre kalle det en nykke, du går i kamp for lys og lykke. det er kraft og makt i vår broderpakt , tred i rekken inn med verge, og stå vakt . vi verden frem vil flytte . til læren må du lytte. 3. det vil bli kamp! din sved man kjøper, ei tanken bak din pannes hvelv ; og de kanoner som du støper, skal kanskje rettes mot dig selv. bær derfor verget ved ditt belte; den blanke gullkalv vil vi velte. styrk din arm , din ånd, rekk din broder hånd, og vår flokk en dag skal sprenge alle bånd . vi verden frem skal flytte til læren må du lytte. 4. fremad arbeidere i rekker til kamp mot usselt, smått og trangt, til kamp mot alt som ned oss trekker ; vår maidagstanke rekker langt . vi velte vil hver makt som kneiser, vårt eget byggverk op vi reiser. frem i sluttet tropp, slå visiret op, der er krefter gjemt i tanke og i kropp; vi verden frem skal flytte. til læren må du lytte. andreas paulsson. 13. første mai, håpets dag. 17 j. glæser. tj' ø jl. ;'li.] r r le' ' f li j j j j 1. enn en gang fjern og nær hø-res drøn fra ver-dens-skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011" 18 'w' j j 'jl. 11 1r j ro r icp ro 'j\ i ha - vet, det som fø - rer rett-ferds - kra - vet, det som 'fe- r j j j ij t kj ij j r ro frem-tids-tan-ken bær'. se, dets kraft,dets fart er t q' r j t jl jl ir r r r if' ste-get, skjønt dets fi'n-der slår for sitt, har de tw' r ro ij f r r ij ,l ve - ket un - da for det skritt for skritt . 2. vi går frem år for år. i den store samfundsbølge stadig tusen små slår følge . snart vårt store mål vi når, da vår bølge eier makten til å bryte bort de skjær, som har bragt den til å bli så barsk den er. 3. første mai, håpets dag! håp av lys og varme runnet , håp på tusen ofre g runnet, håp med herdet vilje bak! ingen makt formår å hindre vårens kraft og virksomhet. den skal lindre, hvad de mange slekter led. mens klyve. 14.warschawjanka. ii mars}takt . russisk kampsang. t f j j \ ;)l j jl.;l ij il. jl j 44j 1. fi - en-densstorm-vin-der mot oss sig kas-ter skannet og publisert av www.wangensteen.net 201119 'j ji ji j j j j in jl id l ij jl.)i dun-kei-hets mak-ter tryk-keross ned, frem dog til 4 r )l.)1 ij jo j j iwjl jl j j jl ii i kam-pen vi mo-di-gehas-ter, er påvår u- kjen-te f j jl. j j j ij 1) j j ij lll skjeb- ne be-redt. ar - bei - der-sa,-ken sti- ger med w j ij v· j r jl,)ll j j)ij ti da-gen frem un-der fri- he-tensblod-rø-deflag. tep di r ;j\ jiu jl.j1j j ij det ervårthåp i vår rast-lø -se ja-gen frem ,frem til f8æl ido -%]· jl j l ij n j j i sei-er er kamp-ro-petsklang. ar - bei - der - sa-ken ;1 )1 sti- germed da,-gen frem un-derfri -he-tensblod -rø-de l lj ).)r j\jl ij jl.jlj j flag . det ervårthåp i vår rast-lø-se ja-gen -------t,-- , jl j j jl )j ij jl.} j frem , frem til sei - er er kamp - ro-pets klang. 2 . her i vår tid dør det mange av hunger . kan det da mer være tvil i din sjel? selv skafottene roper med tunger: frihetens trang ka.n man ei sl1l, ihjel. i: alle som faller, manende kaller, navnene toner igjen i vår sang. og over slettene rungende gjalder: frem, frem til seier er kampropets klang.:1 ii skannet og publisert av www.wangensteen.net 201120 15.opmarsj. hjalmar anderson. t il j • • 1. fra sko - ge - ne kom vi , fra g ru - be- nes & j r 'i i.. i it -- sjakt , fra verk- ste -dets lar- men-de , ff if p. ) 1 ij . ij )'. i j\ fr a sjø - en sprøit og fra stemp-ier i t akt , et ska -pen-de folk u-ten pomp el -ler ff j 'i p ij j. ji ij jl jl i jo)' n ii prakt , på vei mot den dem-ren-de dag . 2. la andre berømme de tider som svant , og hedre og lovprise dem. om fremstøt vi gjorde og seire vi vant , så steg det som hærskrik før morgenen rant at veien bar videre frem. 3 . vår klasse var alltid et ba rn av si n tid , men selv i den dypeste nød, så tryglet den aldri om nåde og grid, den valgte å møte på valen til strid, en strid som gjaldt liv eller død . 4 . vi valgte å stå eller stupe for det som brandt i de tusenersbryst, ja, høit over trelldommens vånde og ve har kjemperne båret sin frihets ide i mangen en drabelig dyst. arne paasche aasen . skannet og publisert av www.wangensteen.net 201116. arbeidermarsj . 21 friskt ogdjervt. gamall gullbrandsdalsk brurmarsj opteikna av pål klvften . f' )1 i j f j j\ j ij ji.]l 1. fram! fram! detljg-merfråfjell! høyr det su-ser frå t e jl. ;d j jl l j l ir' si l · il . i hav, høyr det tord-ner ogsmell! hær-ropgjalder o-ver rost ji r' jl. p . i land og strand : in - gen træl- e - dom for wf c-or j l. li ir d r rrj p i møy og mann! hand i hand u - tan skam for vår r r d f d ij p' )1 sak går vi fram, og vår strid gjeld rett og feb. l jl. j ij . j fu j\jlj i fri-dommil-iom al-le påjord! la la la la lala la # j ; cresc. f f;or j . .r l u p ij j j j 1)4jlij4j4a la la la la la la la la la la la la la la la . ,. r' j # i r f j j. li in - gen træl- e-dom for møy og mann! hand i f14 cj r rrj p ir d r d i hand u - tan skam for vår sak går vi fram, og vår w jl. p p' ) jl, ii }i. j ij . j ii strid gjeld rett og fri-dom mil-lom al - le påjord! skannet og publisert av www.wangensteen.net 201122 2. fram! fram! det dager på ny! sjå det bragler og bryt over haustmørke sky . dagen sprette lyt med himmelbrand: i: vekk med træledom for møy og mann! kom med handa min bror her trengst kraft som er stor, for vår strid gjeld rett og fridom millom alle påjord! :1 3. fram! fram! mot ljos og mot vår! lat det strøyme av sol over mørkaste k å r. bror, vi reise vil vår ætt vårt land : i: ingen træledom for møy og mann! lat eit brusande kor syngje ut des se ord: at vår strid gjeld r ett og fridom millom a lle på jord!:1 pål kluften . 17. ungdomsmarsch . engelbrektsmarscken. lraskt. . \ 4 cf e 41. j!ij ul.)i;1 li j\ llj j\ e i jim 1. fram i ar - be-tetsharoch fram i ung-domens led under . j 10 j ro - da stan-dar, om ditt hjar-ta dar ar med! vill du t# j j\) j\ il jl ) i'jjl jl j) j\ jl pl kan - liadigungochvill du kam-pa dig fri , se ha r a r . ## f p j\ #ji jl let ip j) jl j l j j1w;! fri - he-tens ska-ra , och de ulig- a a - r o vi. dar i r# r ) li li li j5 i it j5kj4-jikj s å llg vi gå fram och dllrvi stor-rna fram i strid , for den skannet og publisert av www.wangensteen.net 201123 jl bo)) i ar -li-ges id skall gry en lju-sa-re tid. vi gå. , . r }i j ;, jl )1 i ii ii )1 j ii jl i fram som en vå.r, då. al-la bo-jorbris-ta loss , vi ha 4 r f r sol, vi ha sång, vi ha se-ger-tro med oss. 2. vi gå fram, fram i kamp for alias frihet och ratt , och vad tungt ar for en, blir for mångas skuldra latt, ty står orattens borg an som ett berg på sin grund, vi satta havstången till och bryta ned den i forbund . den skall ned, ned i grus, och over fogdeborga r grå skola plogarna gå, skola stugorna stå . den ska l ned, ned i kamp, och nar vi redeliga stritt , då. ar friheten vår, då a r sveava lde fritt . 3. vi gå fram for vårt folk och for vårt fiidernesland , till att losa dess g a rn och fortryckets tunga band, till att tanda dess ljus att det ser sanningen klar, till att varna dess liv mot både fogde och barbar . denna jord, den ar vår, dar andra breda sig fornojt , dennajord som vi rojt, som vi byggt, som vi piojt. ii fram till strid for vår ratt, så sant vi kallas svenskar an, har de rovat vå.rt land, vi erovra det igen! k. g. ossiannilssgn_ 18. kampmarsj . ) paul ernst. pij p' j 1. fram i ko-ion-ner! riv mu-re-ne ned, de sten-ger for ) optatt med tillatelse av norsk musikforlag, oslo, hvor sangen er utkommet for mannskor. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011-- 24 ! j i r dag-nin-gens skjær. ja, fram pro-le - \ .. - rer,hver , f )l. ) 1 ij j1. . r j. i mann som er med, gir vil - je og kraft til vår j 13 3 3 )1. ) i j hær. for sli - tets slek - t er fold ut vå - re , j jl.lld j fa - ner, de rø - de du - ker som tros - sig ma- ner vår , j l· klas - se til kam - per, til sei - er og fred. kom w-f fl- f" p ir r if' kvin-ner og menn! vær med! vær med! 2. fremad og opad! vårt folk er beredt å kjempe for fremtidens land! og vårt skal det være - hver eneste plett fra kysten til fjellenes rand . hvad arbeidsmannen idag må forsake , det vinner fremtidens folk tilbake . alt skimter vi demring av seier og fred . kom kvinner og menn! vær med! vær med! 3. inn under fanen! vårt gamle parti skal samle de tusen til ett. den tid da vi tryglet og bad er forbi; vi slåss for vår evig·e rett . fra nød og trelldom- kom med du som lider og finn din plass i det tog som skrider mot frihet og sol- ja, mot seier og fred . kom kvinner ov; menn! vær med! vær med! arne paal'lcke aasen . il skannet og publisert av www.wangensteen.net 201119. solidaritetens sang. 25 fra filmen " kuhle wampe." marsjtempo. hans eisler. øz-i:-_#w-;;t-ti@kl 1.-3. frem-ad ! :må in-gen g lem-me hvor ster - ke vi 5ljf1yp@ ir j p. )llilfi-ptt blir nar vi vet : at hvor vi kjem-per, li - der , ij4-lr mf r f2@ tu-sen an-dre stri - der i so -li - da - r i - tet. ffkj-:-j rehlk::i' 1 . så vi s o-lens strå - ler skin- ne på en eng i 2. en - nu er vi ik - ke a l - le ; men vi bli r det 3. komfrahyt -t er og fra røn - ner , mil -li - 0- ner , t&i:rr;tgj8-1i-- blom -st er - flor , kun - de v i dog a l - dri . nok en gang; da ska l a l - le mu - rer kom bli med! sna rt går jor-dens lg - ne ul1ijj zt:liil 71 .- fin - ne at vi ei - et den - ne jord . fal - le for va rt samholds ster - ke sang . søn - ner gjen-nem sei - er fr em til fr ed . -trers; :- ;/1 1tv j j\)ii j ;kite frem-ad! må in-gen glem-me: fa - ne- e - den vi iær l li j 1 r j. jl p. )li f@ sam-men svor. frem-ad! må in-gen glem-me : .m j\ ) , jl tt#---raa jl j til det er vi somei-erver-den.denerva r , den-nejord! ----------------- ---------------------------- skannet og publisert av www.wangensteen.net 201126 20. erem kamerater,frem mot krigerånden. ko.thornæs . ." e j jl. fil j j i jl. ) 1li. fil j j 1. frem ka- me- ra - ter, frem mot kri-ger-iln - den, ::: :: ,,-4 -- j 2 l i j j l 'ij jl)2 4 frem mot vold og bar-ba - r i . slå ty-ra-ni - et rrz;. jjfk1g j ij j.j j i r j j. , våp-ne-ne av hån-den, el-lers blir vi al-dri fri . #t j jl. jffnfi li. kug .tl4 skjønt det er vi som bæ-rer dargensbyr-der, vi som lø j 2 ij j j. 't i2 jl. ) j. afid leg-ger kref- ter til, så er det oss og ). r r ij. vå-re devil myr-de når vi li-vets lyk-ke kre-ve vil. 2. tro ikke dem som tender hatets flamme, brødre og bak grensen bor. vi alle ned blir knuget av den samme makt som knuger alt på jord. skjønt det er vi o.s.v. 3. hvis dogen gang vi blodig krigsdåd øver, blir det for å være fri dem som vårt arbeids frukter ,g-rusomt røver, fri for gullets tyralldi. - skjønt det er vi o.li.v. k. o. thornæs . skannet og publisert av www.wangensteen.net 201121. fremad i 27 edv. grieg. 1. "frem-ad! frem-ad!" fe-dresh.oi-e hær-tak var. hl 'ff "frem-ad! frem-ad!" nordmenn,og-så vi det tar! p\ d. ) j j in j jfr ' ro j i r r i det som hu-gen ten-der og hjer-te-tro-en får, for bf4td 'j il klld det vi og-så frem-ad går og tro-fast s lå r , for m dir l#fjj j4tja det vi og - så frem-ad går og tro -fast slår. 2 ."fremad, fremad! " hver der elsker frie hjem! "fremad! fremad!" frihet den må evig frem . skal den også prøves i tvil og nederlag, i: hvem teller vel de tapte slag på seirens dag? " 3."fremad! fremad! " hver der fast på folket tror. "fremad! fremad!" hver der følger fedres spor . nordens ånd har skatter forgjemt i fjellets ly, l:de finnes må i morgengry og frem på ny.:l ifjornson . 22.forsta maj . i r ;}l. ji j jl. 1. fors - ta maj, fors - ta maj_ var &*j jl.) j l · l ia; j}, ) j )1 - je sli -ten ka-vaj blir en man-tel avstrå-lan-de skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011r 28ir p'fl . ij lj ijus, var-j e trott pro-:-tar glammer mo-dor-nas t 1 jhj 4j4 jj\)1j j.)1 if' lj har oeh g å r drue -ken av vå r -vin-da rs rus. 2 . o du a lskogens vå r som befriande gå r over landen i segrarefiird , du ar drammens oekså , oeh vn,r bliek i det blå a r en bl ick in i undrena s varld . 3. vart f ortryekarna s hot, va rje vardag med sot blir i dag som en lumpen legend. oeh vå r håg oeh vå r ha nd rores fritt utan ba nd, och vå r blick ar mot framtiden s piind . hannes skiild. 23. revolusjonens røst. marsj. høitidelig. k . o. tkornæs. 4wj, i 5 j'i llll jl jl i l ij )1 ja j ir 1. gi mig de re - ne og ran - ke , de fas - te og , j m ig? ster-ke menn . de som har t å l -mod og c&;fjf"l r"" l ie p p iq vil je og al- dri i li - vet går hen og 4th r p p ir j ij r tj'jj j il t l sel - ger min sto - re tan - ke, men kjem-per til skannet og publisert av www.wangensteen.net 201129 _ pt#3r r·t h 'r jr dø - den for den ,_ og sel- ger min sto - re pocot. :fk4.tøf-w ,[' 'f4ji tan - ke, men kjem-per til dø-den for den._ 2. gi mig de kalde og kloke, som kjenner min virkelighet . bedre enn mange som sier de tror, trenger jeg nogen som vet. intet er mere som skrift i sand enn løfter om kjærlighet . 3. gi mig de bitre og steile, som ikkf) har frykt i sitt blikk. gi mig de gudløse stolte, som ikke har trang til mystikk; men dristig vil skape en himmel her efter sin egen skikk . 4. gi migde brennende hjerter som aldri girtapt for tvil, som aldri kan kues av mismot og trues av sorger til hvil, men moter hver seier, hvert neder lag med det samme usårlige . smil. 5. ja, gi mig de beste blandt dere, og jeg skal gi dere alt . lngen kan vite før seiren er min hvor meget det virkelig gjll,ldt. kan hende det gjelder å redde vår jord. de beste blandt dere er kaldt . rudolf nilsen . 24. faneavsløringssang . som: mens nordhavet bruser. 1. givakt, kamerater! se ap, se ap! der har vi vår blodrøde fane! vi fylker oss om deu - en krilftig tropp mot løgn og mot gammelclags'v.a;ne. da viker mørket, da brister bånd for frihet, likhet og broderånd . 2·. den blodige farve er livets tegn , el lys under truende tider . den stiller sig op som et vern og hegn for alle som sukker og lider. den samler folket til kamp og håp og døper alle med frihets dåp. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201130 3. du vaie, du blodrøde banner, kjekt, du være arbeidernes merke! du samler omkring dig den unge slekt, den trossige, glade og sterke . - det lysner, brødre, snart er det dag! hurra for fanen og for vår sak! j.h.lunde. 25. gryr i norden. i-rffdnende. ji.iij j rouget de lisle. j77]f:l1 rp'd) j j1. l i 1. gryr i nor-den lengs-ie-nes som - mer, ho -res f4t4. ril. jnjd jl. ll j dl. ;)9 drøn-net avtakt-fas-te skritt, det er . ar - bei-der. fet f ij j t }.)i i, p' , p' i hæ -rensomkom-mer, de som len - geharkjem-pet og fcr) ir dl.)i r dl. )ill * mb lidt, de som len-geharkjem-pet og lidt. fra de :l ill, 11.)11,] j ;.lij j\ ) vai - en-de ar- bei-der- fa . ner ly-ser ro - pe-ne: • 11.)l ij tyll id. jl l jl p ;ti i "sam-hold gjør sterk!" den sto - re sak,vårt fremtids- 'j ndl]i ij jl. jlj1j 11 jl ij j l r i verk, kre-ver mot somtil hand-ling oss ma-ner . kom @ e-- ld\. jij l r bro - der, kom i - dag! kom søs - ter,slut-ter skannet og publisert av www.wangensteen.net 201131 ·fw l j ij j ir r j il rd lag. vær med! vær med og fri - he-tens hær skal r..... · li f ) ij l j /j. j] fin ne sei-ren nær. vær med! vær med og r rdf r w---"p·)i· li jka fri - he-ten hær skal fin - ne sei-ren nær 2. vil du kjempe for rett og for orden? vil du bryte med fordom og tvang? vil du neddysse krigstumlens tordejl i: med jublende arbeider- sang?:i ta din plass da ved frihetens fane følg den trofast i fredelig dyst, en lykke gror da i ditt bryst, som du neppe nok før kunde ane. kom broder o.s.v. 3. har du hjerte? tuseuer lider! har du frihet og sommersol kjær? vil du mildne de kommende tider? i: ta da plass i arbeidernes hær! :1 der hvor kjærlighetsbanneret kaller, hvor det lyser i vårdagens glød, vær saken trofast til din død, og du seirer, selv om du faller . kom broder o.s.v. carl jeppesen. 26. tyendesang.) marsjtakt joh . torrild. ,!(?0) ij )i;1 j j.} ij j. jd 1. her kom-merfra dy-bet den mør-ke ar-me ) og ) forlagets eiendom for alle land. wilh lianst:ns musikfor– lag, kjøbenhavn- leipzig. optatt med forlagets tillatelse. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201132 'fi li. - idlj?l l tj ': ir . @ for- drei' af ver- den et svar; skønt dag-nin-gens ----n-1a4 jf li j -, j)14 j}fæbid glimt i vor dryp -pen-de le er a l den fa- ne vi .f.. \1b '::1 y ej j l i r jl il il." i ro ; 1. ]l har. vi vo - vel' en kamp for vor ned-traad-te cresc. \rf q4w.tjt4wl. )l i r ._ ret og lof - ter i vej - ret paa skænd- se-lens f{1i 10 ji ji r øjt i] bræt den tu- sind-aars læn- ke vi bar_ 2. vi ejer paa jorden knap trævl eller traad, kun denne vor skorpede haand; til ilfenneskekaar fik vi kummerligt raad, i ørkner vandred vor aand; du herre, som højt gennem samfundet red hen over de rygge, du trykkede ned, nu smyger vi af dine baand! 3. vi harved din ager, vi skar dine neg, vi strigled din blommede hest, vi lyhed bag stalden til rotternes leg , naar selv du gik pyntet til fest. du drømte paa bolstre, vi slumred pahalm , hvor dyret er nabo, og luften er kvalm, og svindsaten kommer som gæsl 4. vel el' vi en kuet og slidende hob, kun trælle i velstandens gaard , i samfundets aske en ned trykket job, der skraber sin byld med et skaar, snart svinge r for ruden dog opgorets lyn , se ap, kammerater, det lysner i sky'n, befriels ens illalmklokke slaar! skannet og publisert av www.wangensteen.net 20115. vi raaber det ind gennem luge og lo, hvor dundrende plejlene gaar: kom frem af jert stinkende staldkammer - bo, se ud fra de hældende vraa'r! for fronten reveljen nu løfter sin klang, lad mismodet synke, nyn med paa vor sang, jer dagning paa ruderne staar. 6 . ja, slip hvad der trykker paa skulder og sind, og sving imod lyset din hat! endnu har du ungdommens rødme paa kind og rester af letsindets skat . da pløjer vi muntre vort bølgende land, naar først vi har friet vor kuede stand fra tusindaars- trældommens nat. jeppe aakjær. 27. fremtidslengsler .) heis oss et rødt, et flammende flag! · heis det som merke for sol og for dag! heis det for alle som trodde og tror, at livet der kjemper er livet der gror! heis det i topp for bastillens grus som løfte om fremtidens fredlyste hus! der ryker atter i denne stund fra tusen lunter til tusen miner rundt på europas drønnende grunn, varslende knall og fall og ruiner . du skapervilje på evig vandring ifra forandring og til forandring: la knallet lyde, la fallet komme , la redslen isne og blodet flomme, - såsant der følger en verdensseir som sekel- sold for den fremtidsleir , der slutter fylking om broderretten mot rovdyrsdriften og bajonetten . hill dig, du evige fremskrittsbud , du nyttårsbringer, du livets gud! per sivle. 33 ) melodi av catharinus elling kan fåes for fir es t emm ig mannskor hos norsk musikforlag,oslo . skannet og publisert av www.wangensteen.net 201134 28. hill dig, du ungdom. jean sibelius. a1'jtakt. j ji ; )1; ]i jw4:) dv id )l }1 1. hill dig, du ung-dom,somtros-sig gå r fo - ran p]jitf p ir -) )l ld {i; l l ]l al - le og stri-der i tro på din sak, gir den ditt få-;r-:g ij i ir p fj!4t#d1 it 9 liv ogdittblod . klart skal du ly-se op i nat-tensom . j5 j\lr j ir fpf- flammende fak-ier, ten-de hvert hjer-t e i ild , j i j) ij ]i j) tft ir r.4!----v@ vek - ke til handlinghver ma·nn. frem du strid-ba-re, f kltlkj) i#j ji ) 1fglfpfl dj er-ve og kampglade ungdommens fyl-king al- dri du jfættj -mi i j j) )tffftib tig-ger om fred, al- dri du fi - rer ditt flag. 2 . herlig som ungdom vie sitt liv til kampen for frihet , frihet for kvinne og mann , frihet for arbeidets ætt . herlig å stride midt i en tid da lenkene brytes, sprenge hver stengende mur, hevne all urett og hån. venter dig døden, vil du den hilse med smil på din lebe. herlig å dø for sin tro nu vi ser dagningen gry. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20113. går våre brødre 35 trette og håbløse under åket, velger de slavenes lodd, ber de bodferdig om grid. da skal de unge istemme oprørets stolte signaler, reise sitt hærskrik om kamp, vise i handling sin tro. ungdom, gå foran, kallet du er til it vise oss veien . veien som skinner i sol, fremad mot lengslenes land. reinert torgeirson. 29. hvem skaffer gull i dagen. j 1. hvem skaf - fer gull da - gen, hvem fu jl j j 'j. j ij. ,]i j r skaf- fer slot-tetsher-re brød, men le - ver , ) ]i j1 )j ir l j i r' p f r selv i bit-ter nød. jo, det gjør ar-beids- .j j j ij j j. pp ir l j ir' man-nenav pro-le-ta-ri-at. jo,det gjør wb r ijiu f j ij. jl r jl ij * ii ar-beids - man- nen av pro - le - ta - ri - at. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201136 2. hvem treller hele dagen 3. som fedrelandets sønner i slitets mørke sjakt? .vi stilles i givakt hvem bærer skattens byrder? til føde for kanoner hvem tømrer tidens prakt? og vern om gullets makt. hvem driver verdens hjul så lett, kom broder, sterk, og slå dig fri men eier selv dog ingen rett? nasjonenes bedrageri. i: jo, det gjør arbeidsmannen i: ja, op i arbeidsrnenner ! av proletariat!:1 op proletariat! :1 4.vi svergertroskapseden 5. vi eier kraft i armen, i krets om fanen rød vi eier troens ild . og kjemper ut som helter tyrannene vi knuser, for frihet og for brød. når først vi samles vil . var fane vaier stolt og rød - på tomtene fra deres fall fremad, til seier eller død! vi reiser likhet s høie hall. i: ja,op i arbeidsmenner! i: vågn op i arbeidsmennerl op proletariat!:1 op proletariat! :1 6. snart morgenrøden spreder sin glans ved nordens strand, . og seiersfanen bæres frem av vår egen stand . da vinner slaven frihets pris, og jorden blir et paradis. i: da seirer arbeidsmannen - av proletariat! :1 30. till seger. 1. hor en su - san - de vind ge-nom ung- do-mens j. }a led se hur ung- do-men rus-tar till kamp . år du dl. ji j )j. j j j. j i re - do till strid, ar du med ar du med, hor du skannet og publisert av www.wangensteen.net 201137 . då - net av ska- rof- nas tramp? hor du sång-en,som ft r;tfit? j3. )ij li. jilj la--- kling-ar mot blå- nan-de hojd som en storm-vind på 49-jl.)! i.l. ul. jl ij jl. ) j 11.) i har - ja - re - stråt? den ar kack, den ar ung, den ar :fei- llj j\ )'1 #{j.. j j j\ li if' il fylld ut-avfrojd ty se ung-d(hjlen vand-rarfram-åt. 2. det ar storm, det ar strid, det ar livellerdod , det ar seger for sanning och ratt det ar ungdomens livs lust så flammlltnde rod som ger farg åt den stig de betratt . det ar morgonens glans over sovande varid , det ar sprudlande kansla och mod, det ar solljus och gladje vid fattigmans hard som i morker och eliinde stod. 3. fram till seger for sanningens roda baner, for den kampande ungdomens har! vilken kansla av liv och forhoppning den ger, vilket segervisst marke den bar. det ar framtidens kampar for framtidens sak, det ar styrka och kraft i dess gång. det ar frihet från låghetens trånga gemak, det a r livslust och gladje och sång. jael ljungquist. 31. bergmannsvise . som: brødre til sol. 1. hør hvor det ljomer og klin-2.hånden om hammeren fatter, her gjør i stenen vi vei! ger! lengslene stormer avsted; "jernet for dagen vi bringer, "flyver mot frihet og latter– venter oss takk gjør vi ei.:i fanges av armod og sved. :1 skannet og publisert av www.wangensteen.net 201138 3. slagene truende lyder 4.smedjemet hvesser og hviner - visen der alltid er ens: former av jernet såhårdt i:rikdom av berget vi bryter-i: skinner og hjul ogmaskiner-selv får vi sulteimens . :1 verktøi som ikke blir vårt.:1 5. hjelp for de mektiges renker 6.men la kun hammeren svinge maner vi frem i en fart: freidige, taktfaste slag! i:våpen og låser og lenker- - i: engang skal våpnene bringe derav vi får vel vår part . :1 seir for arbeidernes sak!:j ellisif lli1ssel . 32. arbeiderstandens honnør-march. 1. hør san-gen hvor mek,.tig den to-ner fra al-pe-nes 'lb j j. j; ij l j i j 4l. l j l li fot høit mot nord. det gi - ves ei land el-ler 'f frif j\ l j j. j ij l 't i 80 - ner, hvor ei de be-vin- ge - de ord om ,mt r rett for "de rin - ge" mon ta - le, berg og fro - di - ge da - le. ved nor-dens ,1i1 \ --l t, r· jl j . l j\ ir skjøn-ne skog-be-kranste kyst lød so-eia-lis -mens , .......-l ijlii@j\ ø p' if l l ti if . ;i j\ i al-vors-ful-ie røst, dens al - vors-ful -le skannet og publisert av www.wangensteen.net 201139 'ih r l l ti 10' j\" u li l , il røst, dens al - vors-ful-ie røst. 2. århnndreders dypeste mørke innhyllet vår arbeiderstand ; ukjent med vå r kraft og vår styrke vi trellet på avgrunnens rand. da lysnet så deilig en stjerne, med trøst og med håb i det fjerne, ti socialismen kjekt oss viste vei til rett og velferd; den oss sviktet ei, . : nei, den oss sviktet ei .:1 3. vårt øie, som før var fordunklet av mismot, av sorg og av nød , nu stolt med begeistring det funklet, tyrannenes lenker vi brød. op, brødre av alle nasjoner-til kamp mot besudlede troner! vi styrer frem mot frihets sikre havn , vårt løsen det er socialismens navn , i: er socia lismens navn . :1 4. nu bort med all tvedrakt og avind blandt arbeidets fribårne menn. for rett og for sannhet vår gladvind samdrektig vi drager fra lend . den blodrøde fane vi følger, og dristig vårt mål vi ei dølger. ei mer vi tåle vil forakt og nød, med socialismen seier eller død - i: ja, seier eller død! :1 fr. a .hertz. (oprinnelig "louis pios honnor-march.") 33. arbejder-sangen. gammel tysk folkemelodi. " # ji j. j ij. jl p' j\ l 1. i flugt gaar ti - den o - ver li - vets skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011r 40 grav. og in -gen stand og in - tet sam-fund rt }1 j i )1 jl. ktkjl;;p-eøjq næg-ter sit bed- re haab til aan-dens ny- e ,## j i l j gir' p 2' kb#d skrift. den sam-ler un - der tag de yng-re r j ) j j ij, jl p jl j ij-g slæg-ter til ny- e tan-ker ogtil ny be-drift. 2 . jeg priser mer end guld og diamanter den gyldne friheds solbestraalte dag, som gav mit liv sit værd, min stand et panser mod uret og- mit brød en bedre smag. en lænket ørn var før min kraft, mit nemme, i snævre, trange baand var lagt mit slid, hvorfor skal jeg, som haaber og vil glemme, da ikke synge om en bedre tid . 3. igennem livets alvor vil j eg hente min ret , af svage fædre lagt i baand, og paa dens frugter vil jeg ikke vente, de hører til hver brun og barket haand , ej er den arvelod, som jeg begærte, for meget af det store frihedsværk, ved den skal verden se, jeg har et hjærte, og at samdrægtighedens aand gør stærk , skannet og publisert av www.wangensteen.net 20114. men tidens aand vil sine gaver sprede, og der skal atter løsnes tunge baand; det friske liv skal gennem hjærter lede sin kraft til hver en flittig arbejdshaand; thi da vil byrden lettes, som har tynget paa mangen kreds og mangt et samfunds magt, og engang maa de alle, g!)nforynget gaa op i et - en mægtig broderpagt! u. p. overby. dansk arbeidersang skrevet i 1860-årene. 34. den røde fane. tk.fj#--x d )i 'j j j 1. i fol - kets kamp fløt blod og tå rer, men f;.-# jl)i p' f4?1b j 'r' 41 en-gang er vårt åk for - bi ; den sei - rens 'defl' ]rf )i 7 r ,j. jl . )1 l!p , dag somselvvi kå - rer, skal san-gen to-ne: vi er fhpg j ,j. ) ji ), il. jilj fri, skal san-gen to -ne: vi er fri. :r1i j w h -#' stem i! stem j i! horvårsang,_ sei-rens sang! vår un - ge ·t - ;-.fa!?- j . . i j )) )) ... "' j1 jlm .. ol sleid vil fa- nen hei - se op mot dag- nin-gens f1-j\4jf 7 jfqf.q;4 j il.); j jl jl , tin-dren-de blå . stem i! stem i! hør vår sang,_sei-rens g:. 44foja. jl jlian' f , )i)l p , sang. nå r so -len bry-ter frem i - gjen, rød ska l vå r skannet og publisert av www.wangensteen.net 201142 ,- r r r r ifl ;1\ i y p p fli. - ne tros-sig knei - se, som flammer fol-kets . j j it" ". p jl i j j ika blod på den, som flammer fol-ketsblod på den . 2 . forgjeves søker herskerhender å knytte lenkene påny, men solens gyldne stråler sender i: oss bud om frihets morgengry. :1 stem il stem il q.s.v. 3. frem brødre, arbeidsfolkets skarer, ja, hør reveljens trommer gå - nu kaller seiersgla fanfarer i:mot målet som vårt folk skal nå .:1 stem il stem il hør vår sang - seirens sang. vår unge slekt vil fanen heise op mot dagningens tindrende blå. stem i l stem i i hør vår sang - seirens sang. når solen bryter frem igjen, rød skal vår fane trossig kneise i: som flammet folkets blod på den. :1 polsk arbeidersang som visstnok er skrevet av rosa luxem-. burg. på norsk ved arne paasche aasen . 35. russisk sørgemarsj. kp - -- f ) ij j ). jj loq ) j'" j l· llj. j i 1. i kamp for oss al - le du seg-ne-de død, ditt k--- fl llj l.jiu j il bil-led i hjer-tet vi fei- re . vi titt må be -l· llj. . i ji i j1j ta - le så dyrt for vårt brød, for sam-fun-dets skannet og publisert av www.wangensteen.net 201143 f )1 frem-gang og sei-re. om mor-ge-nen kraf -tig ved ir· lir fffl p. ifr7!b1 ar - beid du stod, om kvel-den_ en stak-kar på bå - p:- :-..::::- --: !iw 1?i j ij j j\ jl la j\ )1 iullj. i jl i re, som van-si-ret svøm-met i e - get blod. slik - 11. t:\ \ 112. i l :rr il lei. ] la a l! y j\ :11 t y ii løn-nes i rek - ke-ne vå - re! om 2 . en arbeidets helt og en bra kamerat nu sover sin siste hvile . til kamp for vår rett stod du alltid parat– vi ser dig så kampglad smile . i: og snart kommer dagen med seir og med fred! snart fiendenes murer må falle! farvel da, vår broder! med ære du stred. sov godt! vi vil minnes dig alle. :1 oversatt fra russisk av ellisif wessel. 36. det røde flagg. , &- j i l· )l j j lp· r j 1. i vå - re net - ters bit - re nød brandt fsp· f j ij\ l j a l}· l j j i flag-getsduk så tros-sig rød . hver mannsom seg-net &- . r j 1ft. ø f j i;;\)l j stiv ogkold, har gydt sitt blod flag-getsfold. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011r 44 f vi løf - ter flag - get høit mot sky og " p'jtt94p' ø r j il·) j j står og fal - ler for dets ry! sving høitvår mor-gen-t' . ø r j 1;)\ ø r j j j dags-sym-bol og bær det frem storm og sol! 2. i london, rom, berlin, pa ris, steg samme sang til flaggets pris. på kremlin stod dets duk i brand med flammebud til alle land. vi løfter flagget o.s.v. 3. det vaiet da vår tro var ung, - det glødet gjennem natten tung. i seier som i nederlag: vi hadde ett - det røde flagg . vi løfter flagget o.s.v. 4. det fulgte oss hver stund vi stred, det gav oss håp om seir og fred. det kaldte oss i evig jag til nye kampe, nye slag. vi løfter flagget o.s.v. 5. ve den som- skremt av herrers ord – har senket kampens duk mot jord! hver feig og ussel døgnets trell som svek sitt flagg, bedrog sig selv. vi løfter flagget o.s.v. 6. ned blottet hode sverg idag å gå i døden for ditt flagg. kom fengslets natt, kom brand og bål, vi viker ei - vi ha r vårt mål! vi løfter flagget o.s.v. efter jim connel: the red flag'. på norsk ved arne paasche aasen. ii skannet og publisert av www.wangensteen.net 201137. vårreveljen. 45 som: fram i arbetets har. 1. kamerater, givakt ogtred i rekkene inn hvor den vårfriske vind har et folk til handling vakt. gjennem trelldom og nød og tendt av vårdagens glød vokser hverdagens larm sig til en tross i vår barm. la det tone en sang som leder slektenes gang frem i glød av det hat der gir dig navn kamerat. hver en vekst til vår hær bringer dagen mere nær da vi stormer med sang dit vår fell es sommer er. 2. tred i takt med din tro og med det folk du har kjært hvad ditt livhardig lært, skal i nye tider gro. tred i takt og du har for evig drept hvad du var , tred i takt og du er bestemt en plass i vår hær . vi er unge av år, men vi er selv den lyse vår, som til tusende hjem skal bære soldagen frem . derfor toner vår sang med all vår ungdom og trang som et varsel i ord hvad i kamp skal skje en gang. th: auerdahl. 38 . jernmalm i blodet. rjflll p4@tj ij· pa 1. koldt-vann i bla - det! så titt det lød, nå r i#-rt#f) ir' 't -jj ]i pi ung-dommens ild-sjel fiam-met og brøt . jern-malm i -øte--eq.j444ff#9 bla - det, du ung-doms hu! slik bur - de nok 4fi );; . . . _ iefter 3.vers. -w-l 1-p44 4elt-w hel - ler det ly - de nu . blek - sott, blek - wt::f!] lp ij -ol 1 lji sott , blek - s ott, tren-ger ditt :nor-ge ei! skannet og publisert av www.wangensteen.net 201146 2. jernmalm i blodet blir kraft i hånd, rakhetiryggen og stål i hånd; ånd, det er vilje, og vilje dåd . jernmalm i blodet! det er mitt råd . 3 . jernmalm i blodet, du ungdoms lag, du som er norges fremtid idag! jernmalm i blodet! den sak er grei . bleksott trenger ditt norge ei. persivle. 39. la sangene bruse. j. e. nordblom. r" j ij ). jj5 j jl p ij j\ jf 1. la il - den, som bren· ner i ung- dom-mens . r j j ;j j\ j--p- ir hen blod, bli bran-den,som sam-ler oss al - le, som ttt l· l j j) i;j ska - per hos vil - je - ne dåds-kraft og mot for )t l j j)i la j t :11f#l sei - rer,men ei for å fal - le . kam-ifb:jj4tj r ;j g ra - ter, la må - let ei blott bli en tro om j)1 r pg ir j r e vi - ge, sol - ly - se stun - der som llkj;;ggapg ir . r r slø - ver vår vil- je til dø - ven- de ro_ vårt r r p' j ij mål kre - ver hand - lin -gens un - der . skannet og publisert av www.wangensteen.net 201147 2 . la fanene røde nu vaie på stang og faklene tendes for striden. la ungdommens mektige jublende sang nu hilse den kampfylte tiden . la sangen bruse om fremtidens vår fra trossige kjempende skarer av ungdom som rede til opmarsjen står og trosser kampenes farer . (oversatt fra svensk.) al'vid vretling. 40. naar et dagværk er endt. ikke fol' hul'tig. louis clausen. ::}. _ i ... 13 }. )1 ijdt ø r . jl ij . j\----:je 1. naar et dag-værk er endt, og mo, - ski- nen staar 4 j\jij !lj)r ·ir j tung, og saa tavs i de so - de - de hal - ler, naar 4 a j\ - r f)llj fyr- af-tensfloj-ter-ne to- ner i by da .mal'sj.c? l't er det som li vet der kal der . og saa :fj j. l aa . js ij jl. j1 j . jl nyn - ner jeg glad paa en ar - bej - der-sang, en med : 4 . .rl a r p ir . .rl j );) i smeld og med klang, ja, en ar - bej- der-sang, den gi'r tj j. l j j\ l i ti ji j j rejs - ning , om da - gen var træl- som og strid, -tv1 ij vf· -r p' -p i-r ii saa man duk - ke - de nak - ken af slid. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011r 48 2 . og jeg sidder derhjemme i stuernes fred , meus jeg glædes ved hvile og hygge , saa tager jeg børnene op paa mit skød og fyldes af inderlig lykke. og saa synger jeg for dem en arbejdersang , en med smæld og med klang, ja, en arbejdersang, de skal kende dens toner og elske dens ord om det nye, der vokser og g ror. 3 . der er tider, hvor det er, som alt gaar i staa, og vor kamp bliver tøven og tingen , maner som en fugl, derer dalet mod jord med smærtende saar under vingen . men saa synger jeg bare en arbejdersang , en med smæld og med kl a ng, ja,en arbejdersang, saa er næven jo slet ikke slatten og slap , men parat til det haardeste nap . 4. og kanske det engang er, som alt gaar i kvas, og vort samfund det helt rasler sammen; saa nytter det ikke, vi vaklende staar og blot er lidt røde i kammen . nej saa stemmer vi op med en arbejdersang , en med smæld og med klang, ja, en arbejdersang, mens vi bygger den nye, retfærdige jord under arbejdets drønende kor . oskar hansen. 41. ung flagsang. johs. madsen. ff ø;1. )!;pl j j !j j l l.)! f 1 1. naar jeg ser et rødt flagsmel-de paa en blank og iirtj:rbf: dl. rr- j? r . vaar-frisk dag, kan jeg hø - re det sæl -somt for- ti - - -m tel - le om min ver -den,mit folk og min skannet og publisert av www.wangensteen.net 201149 i l i \ ro sag. fj-f ser mig trod - sigt og jeg rej t ), j l i j mens det kog - ler af kraft l j) vrim-ien , r---e t mit ij jl ), mod; thi det f49 der nu smel-den -de naar t ii him-ien , er jo rødt sommitbru-sen-de blod. 2. jeg har s et min fader r anke ryggen op i flagets brus . jeg har lytt et og hørt hjærtet banke i dets stolte, befriende sus. jeg har elsket dets farve fra lilje, da min mor tog mig op paa sit skød og fortalte mig manende og stille om en fane saa knitrende rod . 3. jeg har anet slægters striden imod fremtids fjærne maal. jeg har set trælletoget i tiden blive li1ænd bag ved kampfanens baal . jeg har set den i blafrende storme,– jeg har elsket dens flammer i strid, og bag den saa jeg arbejdshænder forme verden om til en lysere tid . 4. det er sliddets slægters fane over fronten vid og bred. den skal ungdommen ildne og mane, den skal knuse hvert grænsernes led. den var forrest i fredelig færden" den var forrest i stormklokkens klemt; den er fanen, der favner hele verden– i dens folder er fremtiden gemt. oskar.hansen. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201150 42. husmannssang.) -j:. i i!,jervt. w'øjlr fq r ' ir 'p re 'i j. to'n'ild. 1. når vin - te-ren rin -ner i grøft og i grav og d' wtf r . !f' r 'l ir jl. oh j j\ jl i ru-genskrøl-ie-de bla- de sig ran-ker i so-len,som w' jq }l. ;li j 'i j\ i j j\;il r li· oh i spei-ies i hav. jeg gri - per med leng-sel, knapt -j:. ri ct'esc. b ....... -1' i re li. )\1" llr . p ; 1. ø if' r i vet jeg der-av, min hak-ke,minskovl og min spa-de . 2. jeg hvesser på stenen den rustnede egg og retter den bøiede plate, så springer jeg utenfor mur og for vegg, hvor marken har klumper og myren har klegg med min hakke, min skovl og min spade . 3. jeg lytter til vårens syngende kor, til lerken den jublende glade . vi kjenner hinannen fra somren ifjor, den kvidrer, jeg grøfter og graver min jor d med min hakke, min skovl og min spade. 4. når solen går ned i et luende bål bak lyng-hedens vidtstrakte flate , jeg retter min rygg og jeg skimter et må l, da blåner og blinker det blankslitte stål i min hakke, min skovl og min spade. johan sk(jotdljorg'. 43. op socialister i mars}, 'p" j jl )) ij l j j ij j karl fh'amm. op 50-cia -lis -ter, inn rek-ken! vår fa - ne ) forlagets eiendom for alle land. wilh. hansens musikforlag, kjøbenhavn-leipzig. optatt med forlagets tillatelse . skannet og publisert av www.wangensteen.net 201151 fli. - ne -vakt! en hel-ligkrig med sei-ers-t:'i -pa '1 }i ij qr r 'l p il rir ' il makt, og fol- ket selv som fli. - ne - vakt! 2. i millioner, som arbeider i sjakt, på mark, i by, på land, som treller hårdt for ussel lønning i trofast virke mann ved mann, enn går i der med sorgfullt sinn. hør kallet l kom i rekken inn! a hjelpe e der, i som lider, det er det mål, hvorfor vi strider. i: en hellig krig med seiersmakt, og folket selv som fan6vakt l :i skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011r 52 3, ei som barbarer frem vi drager med flint og spyd i krigerf'erd , nei, frihets skarer går i kampen med rettens banner, å ndens sverd, at fred og velstand r åde får, at håp og glede røtter slår i hvilens og arbeidets tider, det er det mål hvorfor vi strider, i : en hellig krig med seiersmakt, og folket selv som fanevakt! : 1 tysk socz'alistma7'sj. 44. proletar. marsck , oskar mellande7', '(3 i. lb ir m 4 p' ) l lj '--" det ar 1. pro-le -ta r , det ar ti - tein, kam-ra - ter, 't- jl.)l j &);;;j4t4. klang-en,som tra-skon mot gat - ste-nen slår. det står 'f . t p')iv r fj'ø ir j, )i tryckt på vårdriikt, vå-ra la - ter; ar det skam, så ar f::p1rwodyb )11#·) frj'tj7e skam-men ej vår , vem har klatt oss i sot, vern har -j. ' ' ' ::l ::l 'fu) ji jl j )5·)1 j il· j #4kjel tra - skott vår fot, ochmed knot ochmed hot ta-git t1z';ch*a-9. li rp' rw?9 tig - garn e -mot, ni må skyl -la er sjal - va, mag- .fl., 4 !si' f jj\ .r 1 15') p r . 1(' t:qi na - ter, om vår sko sat-ter so - ti - ga spår, skannet og publisert av www.wangensteen.net 20112 . proletar, se, de grina åt rocken, de grina åt niiven, som barkats for dem: du ar bara en siffra i floeken, bara numret trehundradefem. ingen aning dem sagt, att ett hjarta ger akt på var takt av forakt i ett tonfall de lagt - proletiir, du ar stenen oeh stoeken , du ar hammarn, som hamrar med khim. 3 . men vi ii! inga stoekar , kamrater , fast for lange kanhanda vår mun tegat still, vi ha hjarta bak olarda later oeh kanhiinda ett adlare till. vi ha smitt, vi ha smalt, vi ha knogat oeh fallt, vi ha valt under sviilt hela berg, om det gallt– det ar tid att man ser våra dater, oeh man ser, proletar, om du vill! 4. proletar, det ar fåfangt att klaga, deras språk ar ett sprik, som ar olika ditt, oeh att svalta, det ar som en saga for en mage, som alltid har sitt: ty vad anar val dens, som ej nånsin ar lans, hur det kiinns, hur det branns uti hungriga mans– proletar, det tar tid att fordraga, oeh den får ingen manniska fritt. 5. om vi reste ur svett oeh ur blod oss, alla fårade pannor i fjarran oeh nar, oeh funne med vaxande mod oss en viixande, otalig har, om vi talte til! slut, om vi ropade ut: "en minut utan prut, sedan brinner vårt krut"– proletarer, jag tror man forstod oss, oeh man lydde oss med, proletar! kg.ossiannilsson. 45. rekk mig hånden. 53 joh. peters. _ f'--# i-ø jsl4g:jj-k 4jel 1. rekk mig hån - den, ar-beids-fel - le på vå r skannet og publisert av www.wangensteen.net 201154 e - gen sto-re dag! vi vil oss til kam-pen 4d1j j. 3. j j l l(--r )) j jiu. . j ]i i mel- de un-der da . gensrø-de ilag. vi vil 'ør t .d ld llij· j. j ;3' i(-r blan - de vå- re røs-ter inn i va - rens ri - ke 'w" j. j ))ir;'""r p r pir· r· j jii sang. rekk mig hån - den,bror og søs - ter, vi skal '0' j-:_j j) j jl ij. j sei - re stort en gang. rekk mig han - den,bror og jr.-. -i :l ) f ji i j. -4 søs - ter, vi skal sei - re stort en gang. 2 .vi har lenge nok fått være jordens trellebunne ætt. vi har lenge nok fått lære å gi avkall på vårrett . vi har lenge nok fått lide uten at vi visste råd, i:brødre, nu er det på tide , at vi går fra. drøm til dåd! :1 3. kraften, styrken er blitt suget av vår arbeidsfør e slekt. motet, viljen er blitt knuget under vanens tunge vekt. men nu brotner a lle stengsler, tidens urett stå r for fa ll i:frem i ly av våre leng sler nye vilkår vokse skal . :i 4 .rekk mig så din hå rde neve, kamerat, som vet og tror, at vi har vår part å kreve av vår store moder jord, at vi har vår lønn å heve for hver dråpe arheidssved , i: at vi har et liv å leve som vi helt kan kjennes ved.:1 rez"nert torgez"rs07l. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201146. kommer i snart. ) 55 car'l nielsen . tlif' l i f ir p ('tl 1. raa- betsti-ger i morg'nensskær: kommer i snart! iffo--r-1j-jf:jgfi@) j ); jl i ja-ger somblæst om sig ogkær, hvisker ved ruden,hvor r :f?ef?h4i le 1i hl pi - len læ'r: kom-mer i snart, i hus-mænd! 2 . tiden ruller med storf" ting - kommer i snart - tungt dog drejer dens hjul omkring ; i kan øge dets træge sving - kommer i snart, i husmænd! 3 . aaget bøjed jer far og mor - kommer i snart-knuger jer selv, jert barn,jer bror, venter paa vuggens spæde nor - kommer i snart, i husmænd! 4. landet lyser af korn og kvæg - kommer i snart - eders kvinne bag klinet væg malker geden med striden skæg - kommer i snart, i husmænd! 5. dovne sugede jordens marv - kommer i snart - tusind tønder til taabers tarv! hvad de vraged, blev eders arv - kommer i snart, i husmænd! 6. neg i sanked til andres lad - kommer i snart - søbed som tak for svedens bad trællens æde af hundens fad - kommer i snart, i husmænd! ) med tillatelse avwilh.hansens musikforlag, kjøbenhavn– leipzig. }'orlagets eiendom for alle land. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201156 7. staa ej bundne jer bødler bi - kommer i snart-grib jer spade og hug jer fri! i er tusind hvor de er ti! -kommer i snart, i husmændl jeppe aak.j"æ7. 47. vi er din unge garde .... som: hvem skaffer gull i dagen . 1. se morgensolen rinner, stevn fremad, unge hær, bryt alle bånd som binder - og seirens dag er nær. vi stormermodig frem til slag, arbeiderungdom- kom sla lag. ,:vi er din unge garde du proletariat. :i 3.vår far har slitt og strevet, fyllt pengemannens pung– mens vi der hjemme levet i armod trist og tung . men det skal være slutt, jatro: til dette er vår kraft for god . i :vi er din unge garde du proletariat. : i 2. sombarn har vi fått smake hvad verden byr de små, men var vi engang svake, så ervi sterke nå. den onde makt som knuget oss, skal møte hat og hellig tross. ,:vi er din unge garde du proletariat . : 1 4 . så knytt med unge hender en tro og evig pakt : at kampen aldri ender før brutt er gullets makt . vær med hver en somvil og tror. vi slår hver fiende til jord. i:vi er din unge garde du proletariat. : 1 pyskungdonu!mars,j". på norsk ved arne paasche aasen . 48. sjå, brør, kor det dagar. m.m. lllfrstad. '''ør ir p.p j j1. ø ir p.p j. lo 1. sjå, brør,kor det da-gar, det ljos-nar l aust, no ftouj)j p ir l r ir f fram til vår gjer-ning i flokk! no gjeld det å 4k#-rt-l rf r f ø ir p. ø sam-les og fyl- ke seg traust. har vi mod, er vi skannet og publisert av www.wangensteen.net 201157 mang-men-te nok . no ar-beidsmannfram,og slå :.: - ;p. r ilr p j js, j u r ing omvår sak! for li" el-ler dau - e eit tak! 2 . om fridom vi hørte dei fagraste ord, men sjølv under å ke vi gjekk . a træle kvar dag til vi låg under jord, var einaste lotten vi fekk. men krokute ryggen no reiser vi r ak ,– for liv eller daue eit t ak! 3 . til rikdom for andre vi slepte og sleit, og løna vi fekk , den var skra l ; om harmen t itt brann oss i hugen så heit , vi tagde , som trælen han skal. men fram no i fylking! la våpna gje brak! for liv eller daue eit tak! 4 . når stua er kald, og vi svoltne må gå, og vanheid'r er slengt på vårt namn, da vert inga trivsle for kjærleik å få, og gleda ho finn inga hamn; men naua set brann som skal halde oss vak, – for liv eller daue eit tak! 5.oss presten vil nøgje med preik ogmed prat og lovar i himmerik rett; men vi som må svelte, vi fyrst vil ha mat, av ord vart vi aldri visst .mett . det daglege brød er vårt krav og vå r sak, for liv eller daue eit tak! 6. det brest og det brakar i samfunde hardt , lat ryke kva stå ikkje kann! der framme, der lyser oss lukka så bjart ; kom , bror med di ha.rdbarka hand, så strir vi i lag for vår samfelte sa k , – for liv eller daue eit tak! halvdan kokt. (fritt omsett frå da nsk ) l ii skannet og publisert av www.wangensteen.net 201158 49. socialistenes marsj. christian j. rasmussen. tvnell )ij jtjlj j. j1 ':l 'f i i.snart da-gesdet,brø-dre,det lys-ner i øst, til -tf m il - #j\ j i uj 'f )1 ir l4l4 ar - bei-det frem - ad i kor! _ man hå- ner den l. #kp8\j48 'f i r 1f1g fat - ti - ges e - ne-ste trøst: vår rett til å tæ4etf:5----f1 . ir"- km le - ve på jord. :\fan de - ler vår fri - het, be- r cc:fftt1f ; f4 skjæ-rer vårt brød. til ar - bei-det, liv el -ler -:joq. - , !f-etr- -· -:f9 if j( mn død! __ .man de - ler vår fri- het, be-skjæ-rer vårt :f#jjtt:;j-' -jtf4fttl brod. til ar - bei -det, liv el-ler død._ 2. årtuseners åk pa vår nakke blev lagt, vi bar det og taug i vår nød; mener vi de mange, så være det sagt: vi fordrer det daglige brød. i: samdrektige går vi i sorg og i nød til arbeidet, liv eller død! :t 3. til treller i sinn og til slaver i gull den voksende slekt fostres frem, og verden så a ldri så usselt et kuld som det, der på den nu har hjem; t: ti lykken må visne ved tryglen om brød. til arbeidet, liv eller død! :t - skannet og publisert av www.wangensteen.net 20114. vår arne er kold, og vå rt hjem kun et skjul for trengsler og tvedrakt og savn, vå r idrett man fengsler i bur som en fugl og kaster forakt på vårt navn .- i: oss levnes kun hatets den ulmende glød . til arbeidet, liv eller død! :1 5. rikmennene fores ved arbeider- slit , og prestene fører oss frem til pøler av svovel på den ytterste tid, når ikke vi ofrer til dem . i : vi bygger en gullgrav, tyr anner, for brød! til arbeidet, liv eller død! :1 6. det knaker i samfundets fuger og bånd; la falle, hvad ikke kan st å! men r ekk mig , o broder, din barkede hånd, før i løgn og av sult vi forga, i: en bygning vi reiser til skjerm i vår nød , til arbeidet, liv eller død! : 1 u. p. over'by. 50. arbeidar-ungdom. 59 tysk folketone . -:l!p- c.-'ibapiu- .f-- -s 1. stig' fmm , ar - bei - dar - ung-dom all, or og-krev at ' lild - sens' dag- ning fritt s lut! f.t:· .. .. .j :-'-;,"t.: ;:-t::':_-:c&#f:31tffj: "-- ---r---- - - .--..l..-- s lø -w s l it og- va - ne - vald!1 t\o 'k kj'e ly _sa y _ ve l' yr _ ket ditt! \ l 1-t- · · l' . :i.j :--f1:j::,lr1z-e sein og si - gan - de du ko - me hug- l aus wsdc: fy-- -:ff-ll sti - gan - del ditt ar - beid ve - ra skal ein t ;_:-j : ". :-rer:tf fest, og trengtil ån-di al - ler ill!:st . skannet og publisert av www.wangensteen.net 201160 2. di treng du kunnskap , skyn og vit og stor-syn yver alt ditt slit . di treng du nett i unge å r ein vigsle-eld til dine kår. mot livsens høgder hugande til større dagverk dugande du stig fr å vare og maskin til menneske i hugen din. 3 . sjå, ljoset frå den åndsens strid som ætti førde tid for tid til auk i kunnskap, kunst ogtru, - skal inn til deg i arbeids -bu. i dine draumar leikande , i helg og yrke kveikande din heim skal by deg sol og song og odling for din skapa r-trong . 4. ja, kvar du gjeng til arbeids-stad du yrkja skal i hugen glad . din vakne tanke skyna vil kva dine krafter duger til. di ånd, i slitet yrkjallde, sin eigen givnad dyrkjande skallyfte deg frå arbeids-træl til menneske med adels-sjel. håkon werg'eland. 51. fagforeningenes marsj. f rask og' kraftig'. "bj ij jt) j p' 1(' l f igjl)' haslerud. 1. så er det ar-bei -der-nes tid å vå k-ne av # p' p it! j 't li ij li. jlhj jl. j@ i . vin- ter-ens slum-mel'. og kamp-ro-pet ly - de r til 4h r l ir s f r r strid, vi len -gel' ei met -t es av krum- me r . t r . r-p if' p r nu er det tid å våk - ne op . s lutt j er skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011'il r.-, ?(ttr ;il jih . r t ir p' , r r sam-menhvertrel-ien-dekropp1 kamp-iu-reng-jal -ier, . tr - . j r ij j, ir r r i f' ii fa - ne-nekal-ier, fa- - ne-ne _kal- ler oss fram. 2 . følg med på den seirende gang! snart faller de hemmende skranker, i tonende jubel og sang nu fødes de løftende tanker! fram, i foreninger, sterke, la samlende vaie hvert merke! kampluren gjaller , "fanene kaller:1 oss f ram ! 3. kom ut til din søster og bror ! så går vi mot må let, det høie , der lyser .så vide om jord , og vilj ene aldr i kan bøie . med rett skal seiren vi vinne. nu går v i ei lenger i blinde . kampluren gja ller i: fanene ka ller:1 oss fram! olaf johannesen. 52 . arbeidermarsj . h . nutzhorn. w j t ij. j j i) d', ji jl j j i 1. takt, takt , pass på tak-ten! denermerennhal-ve ft" f j i, · jl j j ij. ld j ij j mak- ten . den gjør en av man - ge,man-ge , den gjør -1r-j)l)'l)ij j ij\jlij j j j mo-dig små og ban - ge, den gjør lett det leng-ste '- .j j ) . jj lr r j j ijblid pl lan - ge, den gjør må-let ty - ve gan - ge til så skannet og publisert av www.wangensteen.net 201162 ijt8- -j kj}-ij@) f r fkm muntert og sr., sik-irert somvi had- de det i kik-kert . 2.takt, takt, pass på takten! 3.takt, takt, pass på takten! den er mer enn.halve.makten. den er mer euil halve makten. får vi takt i nogen hundre, kom vi alle først i slik en enda ingen det vil undre; takt fravardø og til viken, får vi takt i nogen tusen, vinger ap til bergenstrakten, en og annen låner øre; -kom vi alle ap i takten, får vi takt i hundre tusen, da blev rett pa et og annet jo den brusen vil de høre! som er vrangt ennu i landet . bjørnson. 53. troen den kan berge flytte. som: rekk mig hånden. ltroen den kan berge flytte 2. tro på frihet, og hver lenke har oss lært et gammelt ord. lettet blir i samme stund. fro det, og din moders hytte tro på skjønnhet, og hver rynke blir et slott, hvor storhet bor. blir til smil omkring din munn . vil du eie ti manns styrke, vil du eie livets lykke, grip en stor ide og tro. grip en stor ide og tro; vil du lys i dumhets mørke , straks vil sorgen fra dig rykke, skal du på fornuften tro. gleden hos dig sette bo . 3. tro på tidens største tanke, social rettferdighet . tro det, og ditt hjerte banke vil for broderskap og fred . vil du eie gudeevner, grip en stor ide og tro. hver en motstand, hvor du stevner, måda brytes, - fremad! tro! c. jeppesen. 54. hymne til socialismen. ".dejlige .danmark" la:,ngsomt 4 · (' j jl..r l r j ij ok l j jdj81;# l.tan-dan-de tan-kei du som av trang-tan kom vå-ra skannet og publisert av www.wangensteen.net 20116" 1m- 11 ------p .l. jl.j o&pii hjar-tanatt var-ma-re slå! tan-dan-de tan-kei . j\) j j 1[##it ji. ø ij }1.4 el- davår liingtan! lar oss att sam-lingens bud-bkap for- .i;' • • t li jl;' & p i re p' [ t ii stå ! lar oss att sam-lingens bud-bkap for-stå! 2. flammande fackla! i du som hit ana som i en hagring en sallare tid! flammande fackla! i lys på vår bana! i:led oss igenom all fara och strid! : 1 3. sallsamma lara! i du som så varma hiften om framtida lycka oss ger! sallsamma lara . i samla de arma i: t a tt under frihetens roda baner! :1 henr'ik per'sson. 55. vi er småfolk l ja vel. 1.vi er småfolk! ja vel, men vi vet hvad vi vil, 2. vi er småfolk! ja vel, men med krefter i arm og vi prøver til målet å nå. vi er småfolk! ja vel, og med klarhet i tankenes slott. vier småfolk! javel, -men alt stort som er til blev begynt i det små av de små. 3.vi er småfolk! ja vel, men en myldrende flokk , og vi arbeider alle som en. vier småfolk! javel, men vi evner det nok, selv å løfte den tungeste sten. men der slår i vår barm dog et hjerte for alt som er godt. 4 .vi vil frem, vi vil op, vi vil løfte vårt land og vårt folk til det beste påjord vi vil kjempe tilsammen, enhver som en maun mot det onde med dåd som med 5.vi vil frem gjennemmuld, 6. vier småfolk! javel, ord . gjennem kulde og spott men vi tror på vår sak til det lengst oss forjettede mål. livets, lysets og frihetens seir. at vi når det engang, vi er småfolk! ja vel, ja det vet vi så godt, men hvor vi heiser flag ti vår vilje er herdet til stål . skal i fremtiden folket slå leir. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201164 56. vi bygget for andre palatser. som: snart dages det brødre. 1. vi bygget for andre palatser såtitt , nu bygger vi selv oss et hjem. vi reiser det grunnmuret, fredet og fritt , så står det i tidene frem. det taler sitt sprog, la enhver kun gi akt: arbeidernes voksende makt. 2 . der går over land en vårbruddets vind med sus som av stormskyers jag . de tusen som myldrer i rekkene inn , bær bud om en lysere dag. der vaier et flag over rekkene fritt, et rødt - det er ditt, det er mitt . 3. vi bygger det nye av fortidens grus med enige viljer og sinn. til arbeidet vies vårt nyreiste hus, vår gjerning er flyttet derinn . et centrum for alt som vil frihet og rett, de mange forenet til ett. 4. fra bygningen her skal arbeidernes sak gå vide om lande og hjem . den står som et tegn på vårt virke idag, hvor langt vi har kjempet oss frem. og flagget som vaier fra bygningens topp, det byder: se fremad - se op! g.ousland. 57. vi kommer med ungdommens elskov og tro. som: snart dages det brødre. 1. vi kommer med ungdommens elskov og tro til kampen for arbeidets sak. mot nytid vi vil være med å slå bro, se derfor vi samles idag . vi kommer med solskinnets drivende vår og trøstig til arbeidet går. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20112. vi vil ha litt sol over arbeidet lagt og dagen i stuene inn. vi livet vil se i en lysere drakt og mennesker glade i sinn. se derfor i solskinnets drivende vår til arbeidet trøstig vi går . 3. vi bygger et tempel for fremtidens gud med hvelvede buer og kor og skriver en lov med et eneste bud om rettferd blandt folk her på jord . og så skal den tone i skjønn harmoni arbeiderenssang : jeg er fri! olav krz'ng-en. 58. till den nya tiden. 65 kraftig. sune ldz'mir. twi ij j) j j pir r 1 . vi hiu - sa dig g ry - en - de stol- ta tid som 2. sand hogt , ja sand hogt 0 - ver torn och tak di-na r p li r il j ij , j1 j sti - ger ur kvalm och nod och lyf - ter for elds-iåg-ors tung- or mot skyn. låt de vack-lan-de rr pir r; j r]i ir j r j) i fol-ken i dåd-los frid din fack-la flammande mu- rar-na stor-tamed brak ochalltmur-ket bgra-vas i fb· j j rod . i år av flir-ned- ringoch fa - sa vi dyn o ur en kull-stor-tad varlds ru - i - ner vi c7'esc. v j #juflr' b ij )l) j pi bi-datditthe-li-gasken. låtdetbli till en då-nan-de re - sa skimrande ny den stad dar rattfar-dig-het skannet og publisert av www.wangensteen.net 201166 j allatg'ando (l frir tit . j il444ii bra - sa som bran- ner all varl- den ren . ski - ner glan- sen av da - garsom gry. arnold ljung'dal. 59. vår fane vi døper i maidags sol. som: mens nordhavet bruser. 1.vår fane vi døper i maidags sol, velkommen iblandt oss du kjære, vi hilser dig fattige kvinners symbol på enighet, styrke og ære. oss kall til handling og før oss, flag, fra tvang til seier for frihets sak! 2. ei heller blev kvinnen til trelldom født, - vi vil ikke trelle og lide. for lenge har livets krefter vi ødt på samfundets mørkeste side. vi krever sollys, og derfor, flag, for oss til fri hetens klare dag! 3. det lysner, det lysner! for alle rett og urett for ingen! er ropet, som samler kvinnene litt efter litt og gjenføder tusenårshåpet : at verden rummer ett folk, en slekt , og livets ansvar gir lykken vekt . 4. så styrk da, fane, var tro på rett i strid som i fredelig virke. vi sverger at aldri en krenkende plett skal skjende vår stand eller merke. i all vår lengsel vær hilset, flag, velkommen, velkommen i søskenlag . catl jeppesen. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011landet og heimen. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201160. brøite sig rydning i svarteste skog. 67 karl sven8en. 'j---xj j ;]1 -?jm ø - r t 1.brøi - te sig ryd-ning i svar-tes-te skog, 7d t--øs jl}1 j l ij )i]i plass til en stu - e og muld til en plog! hug-gevekk tf] jl} ir p p r t ir p p r tjj alt somgjørskummeltogtungt, hug-gesigsol til alt fø t ir j)]i j jl p ij n fa-gert ogungt. byg-ge sig hjem hvorder før var . 'l i r p p r' 't i r lb j', j t ii fjell, byg - ge det selv, byg - ge det selv! 2. trenger ei slotte, vi vil kun et hjem , fattig , men lunt under fonnenes brem. en feller furuens malmhårde legg, en snitter skjønnhet i tømrede vegg, sammen så heiser vi hjemmets flag i: høit på vårt tak! :t vilh.krag. 61. den fyrste song. llfjuktogvarmt. lars sørås. _lir p n jl ij j 1. den fyr - ste song eg høy - ra fekk, var _ 3 o pir' r ir p r l mor sin song ved vog - ga, dei mju - ke ord til fefn p r ]l id jl fl ]i !j . t:'i j ii hjar-ta gjekk, dei kun - de grå - ten stog- ga. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201168 2. dei sulla megsounderleg, 3. den vegen ser eg ennotidt, so stilt og mjukt te sova, når eg fær auga kvila, dei synte meg ein fager veg der står ein engel, smiler blidt, upp frå vår vesle stova. som berre ei kann smila. 4. og når eg sliten trøytnar av i strid mot alt som veilar, eg høyrer stilt frå mor si grav den song som all ting heil ar . persivle . 62. slitaren. som: dei gamle fjell i syningom. 1. det finst so mang ein fagnamann i både by og grend som sleit og streva det han vann, men aldri vart han kjend . medaljar fekk han lite av, og fåe frægdarord ; han baska på eit bår ut hav og sleit på steinut jord. 2. men sjølv han sette merket sitt og batt sin minnekrans; for landet blømer bjart og blidt i fotefara hans . det merket stend so fast som fjell, so lenge noreg stend, og lyser som vardeeld utyver by og grend. henrik straumsheim. 63. mot soleglad! leng1ande. olav sande. ptrq la. jl f 1;\ l#j j ir i·ifti 1. det stig avhaveit al-ve-iandmedtind og mo; det tø' r- dlf if r jia jiitt*ij kvi -lerklårtmothimmelrand i kveld-blå ro, det skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011i (j nu i j kvi - ler klårt mot him-mel-rand kveld-blå ro. 2. eg såg det tidt som sveipt i eim 1 bak havdis grå; i: det er ein huld, ein heilag heim 1me ei kann nå.:! 3. ho søv den fine tinderad 1 i draume-bann; i: men sa ei stund ved soleglad 1 ho kjem i brand.:i 4 . når dagen sig som eld og blod 1 i blåe-myr, i: det logar upp med glim og glo 1 og eventyr. :1 5. det brenn i bre og skjelv og skin imed gylne bragd, i: og lufti glø'r i glans av vin , 1 sylvog smaragd.:1 6 . men av han døyr, den bleike brand 1som slokna glo, i: og klårt som fyrr ligg alveland 1 i kveldblå ro. :1 7. eg lengta tidt på trøytte veg 1del' ut til fred; 69 ii i: men landet fyrst kann syne seg 1når sol gjeng ned .:1 arne garbot'g'. 64.du gamlemor. 1. du gamle mor, du sliter arm, 2. du turka tåror av mi kinn 50 sveiten er som blod. so mang ein herrens gong, men endå i ditt hjarta varm; og kysste meg som guten din ogdu meg gav min sterke arm og bles meg uti barmen inn og dette ville mod. min sigerfulle song. 3. og gamle du, du gav til meg mi mjuke hjarterot, og difor må eg elska deg, kvarhelst eg vankar på min veg um so på villan fot. a.a.vi'nj'e . 65. eg elskar dei voggande tonar. chr. lepsoe. 'ø p12 j) j u l j1ltlij. j)u .a j j4ji#m 1. eg elskardei voggande to - nal' og all den brennande skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011hug. eg els-karkvarsong som ljo-mar, og kvart eit ljl li j j ir· r ir j) j] tt i barn, eit barn som lo. eg els-kar kvar song som i'.j :b ') jl ]i 1;;1 j. j5 ij· 'l ii ljo - mar, og kvart eit barn, eit barn som lo. 2.0g den sommed mod seg vende 3. egelskar livet som strøymer mot det som var vandt å nå, med voner i unge barm; i: og hjarta som sorgi kjende, t:eg elskar livet som gløymbr og endå,endå kann soli sjå.: 1 all livsens, livsens sut og harm. petra kvisli. 66. ein fær no høyra sd mange grillor. den nye stevtonen . 1. ein fær no høyra 50 mange grillor: dei døma folk etter klædefillor! er kufta gamalog kroppen grå, bo skal ein vandt nokon vyrdnad få . 2 . kva råd skal guten der heime hava? dei vil han skal ned i moldi grava ogendå vera 50 blank og fin at skinnet glansar og kragen skin. 3. skal alle ganga med kvite hender, 50 kjem det armod i mange grender, skal guten grava og streva hardt, so verter neven vel hard og svart . ivar aasen. 67. randi hans far. karl svendsen. 4 i j. jq j j ijawiw j 'l r ir· r i 1. han-di hans far minvar sli - ti oghard og skrukkutsom skannet og publisert av www.wangensteen.net 201171 fr il laj· j , j i f' r r r r ga - malt h ho fekk si bragd på den fr r r' 'i j ilj j. re r r ito) l l ii mag-re gard i træ-hng tor ko -ne og born. 2. fekk ho sin svip av den tungføre år i andror so mang ei stund, og jamt um natti ho var so sår, hans auga dei fekk ikkje blund. 3. handi hans far min, eg-gløymer kje ho med fingrane krøkt ' av mein, ho ligg og skin i mitt minne no so fin som ein perlestein . 4 . tidt når eg veiknar, og båten driv av, eg tykkjer hans trugne hand enn ror ved sida mot straum og hav og bergar meg båten i land. anders hovden. 68. jens vejmand. ) carl nielsen. -&l jevnt, skridende. #øj la. )3 j 1,1 jr 133 1. hvem sid - der der bag skjær-men med klu - de , j j ij j ia. j 3 j i j j j om sin haand, med læ- der-lap for øj - et og -: - p j .w la. rir j r j om sin sko et baand? det er saarmænd jens j#t:fji-fbw4lpj. j ij vej - mand, der af sin su - re nød med ham-ren ) med tillatelse avwilh. hansens musikforlag, kjøbenhavn– lepzig. forlagets eiendom for aue ludo skannet og publisert av www.wangensteen.net 201172 ro j ij j j ij j j j 13 3', 7 ii maa for- vand -le de haar-de sten til b . 2 . og vaagner du en morgen 3. og ager du til staden i aller første gry bag bondens fede spand, og hører hll-mren klinge og møder du en olding, paany, paany, paany, hvis øje staar i vand-det er saamænd jens vejmand det er saa.mænd jens vejmand paa sine gamle ben med halm om ben og knæ, som hugger vilde gnister der næppe ved at finde af morgenvaade sten. mod frosten mer et læ . 4. og vender du tilbag( 5 . saa jævned han for andre i byger ogi blæst, den vanskelige vej, mens aftenstjærnen skælver menda det led mod julen, af kulde i sydvest, da sagde armen nej . og klinger hammerslaget det var saamænd jensvejmand, bag vognen ganske nær-han tabte hamren brat , det er saamænd jens vejmand, de bar ham over heden som endnu sidder der. en kold decembernat . 6 . der staar paakirkegaarden et gammelt frønnet bræt; det hælder slemt til siden, og malingen el' slet. det er saamænd jens vejmands, hans livvar fuldt af sten, men paahansgrav- i døden man gav ham aldr ig en. jeppe aakjæl'. 69. smeden. som: den friske vind og den milde luft . 1. lat belgen gå sa det sprutar eld og jarnet skin som ei glo! a hei og hå, det er langt på kveld, og snart kjem kvile og ro. men dagen er herleg for han som både hev yrke og voner og styrke og vil og kan med ånd og hand arbeida for ein og for tvo. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20112. lat belgen gå; i eit gnistedriv skal mannen øva sig sterk. å hei og hå, i vårt stutte liv me vinn kje fara med herk . med smider med song og med larm, og elden som døyper og verket vårt støyper, og i vår barm ei smie varm er med um å gjera vårt verk. 3 . lat belgen gå, so det står ein skavl av eld frå blåsande drag , og jarnet kryp som ein orm i avl og bøygjer seg for mitt slag. so hamrar me kraftig i takt. me synger i glede, det kling imot stedet av hamarmakt : hogg i, gjev akt! - for snart er det slutt på vår dag . 4. lat belgen gå so det ryk og driv! det er det beste eg fann. d'er mange nok som går lange liv og tor' kj e kveikja ein brand . dei fekk ikkje blemmor på fing; men fine og hæve dei vara sin neve og våga ing-verdens tin - og ingen tlllg heller vann. olav gullvåg. 70. nordmannen. 1. millom bakkar og berg utmed havet heve nordmannen fenge sin heim, der han sjølv heve tuftene grave og sett sjølv sine hus uppå deim . 2. han såg ut på dei steinute strender; det var ingen som der hadde bygt . "lat oss rydja og byggja oss grender, og so eiga me rudningen trygt ." skannet og publisert av www.wangensteen.net 201174 3. han såg ut på det bårute havet; der var ruskut å leggja utpå! men der leikade fisk ned-i kavet, og den leiken, den vilde han sjå. 4. fram på vetteren stundom han tenkte: gjevelf var i eit varmare land! men nar vårsol i bakkane blenkte, fekk han hug til si heimlege strand. 5. og når !idene grønka som hagar, når det laver av blomar på strå, og når næter er ljose som dagar, kann han ingenstad venare sjå. ivar aasen. 71.ved rondane. edv. grieg: 'ø j )l jl i;. ), jl ii p' j! ij j , l i 1. no ser eg at - ter sli - ke fjell og da -lar, som 4), ldelyjt ii j) .1 , ir 't l,l} ir f deim eg i min fyr-ste ung-dom såg, og sarme vind den tfd d' ir f 't.lil· .l p' p#p 1 hei-tepan-nasva-iar ; og gul-let ligg på snjo,somfyrr det 'f 't), ap ip' r "li) irr låg. det er eit bar- ne-mål, som til meg ta - lar, \ \ i "l jl if r 'p jl pif' 't)' 1 og gjer meg tan-ke-full, men en-då fjåg. med 'p p dqpqp}lr li4j!td ung-doms-min-ne er den ta -la blan-da : det 'l l) p ji li jl ), ) i; 1. il strøy-mer på meg, 50 eg .knapt kann an - da. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20112 . ja, livet strøymer på meg som det strøymde, når under snjo eg såg det grøne strå. er; drøymer no som fyrr eg alltid drøymde, nar slike.fjell eg såg i lufti blå . eg gløymer.dagsens strid som fyrr eg gløymde, når eg mot kveld av sol ein glimt fekk sjå. eg finner vel eit hus som vil meg hysa, når soli heim til notti vil meg lys&. . 3. alt er som fyu, men det er meir forklåra, 'so dagsens ljos meg synest meire bjart, og det som beit og skar meg, so det såra, det gjerer sjølve skuggen mindre svart; sjølv det som til å synda tidt meg dåra, sjølv det gjer harde fjellet mindre hardt. f'orsona koma atter gamle tankar : det same hjarta er, som eldre bankar . 4 . og kvar ein stein eg som ein kjenning finner, for slik var den eg flaug ikring som gut . som var det kjempor spør eg kven som vinner av den og denne andre håge nut. alt minner meg j det minner, og det minner, til soli burt i snjoen sloknar ut . og inn i siste svevn meg eingong huggar dei gamle minne og dei gamle skuggar. a .o. vin.fe. 72. veslemøy lengtar. t. raugstad. mor; ho er so ga-mal,ho er sogrå, ho " 4· t '1 i i i l i '' ] p' ø" jl • j mor. å, var eg kat-ten i mju-ke skinn, som 4 j p p' ø j\ ir p r 'j la p14.:::} 'd kjæ - la fær seg sombar-net inn til_ ho mor! skannet og publisert av www.wangensteen.net 201176 2. ho gjeng på tun i den .stille gard, i ho mor, med kvike sporv i sitt fotefar, i ho mor. å;var eg sporven so glad og lett , som høpp og dansar og sprett og skvett i um ho mor. 3 . ho likar soli på skrukne kinn, i homor; ho likar havgula sval og linn, i ho mor . a, var eg havgula frisk og fri, eg skulde svala mi heile tid i um ho mor . 4 . eg veit so vel kva ho tenkjer på, i ho mor, når der ved gruva ho mødd må stå, i ho mor . 80 tidt ho g løymer sitt træl og mas og stirer ut gjenom kjøkenglas,- i gjer homor . 5 . ho gløymer strev og ho gløymer stell, i ho mor, og stirer upp mot dei ville fjell, i ho mor. "kor gjeng det veslemøy, arme ting, som renna må alle berg ikring?"- i spør ho mor. 6. å, viste du kor eg lengtar her, i du mor ! den brune heii , den fekk eg kjær, i du mor! her gjeng eg ør millom aude fjell og græt meg i svevn kva r einaste kveld ; i å du mori 7. og alt er frama ndt og nytt og vondt, i du mor! det stirer kaldøygt ikring meg rundt, i du mor! her er 'kje liv som eg fritt kan tru, og ingen einaste er som du, - i du mi mor l 8. å, tru den tidi fekk rundt seg snutt , i du mor! eg reknar time og kvart minutt, i du mor! a, kunde eg stiga med sjumils-steg og sitja ei ørliti stund hj å deg, i du mi mor! arne garborg'. 73. solfaus-sang. ole olsen. r 1. når so-len fal-ler bak topp og tin- de, nå r da- gen 1':\ -j i cl l-d )1 j' i ;;l jl j. - lp - r da - ler og blir et min - ne, når det blir gull det som skannet og publisert av www.wangensteen.net 201177 ,# j. j\ j. )) ij. )\ j )\ p ip j. )) j d grå-net mest: da kan-skje skjøn-ner du lan- det best . 2. de står og smiler, de gamle gutter, i regnskaps stunden når dagen slutter. de ser på himlen og løfter sig: "derer ei langt mellem oss og dig!" 3. men er du ferdig med hele greien, og vet at snart er det slutt på veien, du synes ikke så smått enda er dette land som du skal gå fra . nordahl rolfsen. 74.sporven. 1. 8måsporven gjeng i tunet og tippar kor il og ribbar strå og hev so god ein une og lær at katten grå. pip, pip, det so seg lagar alle dagar at monsemann meg jagar, men kann meg aldri få . 3. eg lever dagar lette og er fornøgd, å ja, å ja! kvar dag eg fær min mette, som eg det best vil ha. pytt, pytt, kven spør um føda! nok i løa! der ligg den rike grøda; der kann egberreta. 2 . eg er 50 lett på vengen, og monsmå sleikja segum trut; kvitt, kvitt, den gamle drengen, han fekk so mang ei sut . og um i vide ringar hauken svingar, eg burt meg kverv og kringar og slepp av leiken ut . 4. og tidt eg fær i joli ein godbit fin av veslemøy; og frys det, hev eg skjol i det gode, varme høy. og so - kvitt-kvitt, gomår'n! 80 kjem våren; då fri på vengen boren eg byggjer reir på øy. arne garoorg'. 75. gamle grendi. 1. tidt eg min - nest ein 4 r p r r sto - re tre og run - nar, i elling' holst. :j b jl; .ri ga - mal gard med 'i ij vol - lar, bak-kar og skannet og publisert av www.wangensteen.net 201178 ,# 3 )1 j ,j) i(" p r p ffsd berg og skard og blomster på grø - ne grun- nar. 'r p ]l ij j) j ,lr der eg had-de meg so godt eit rom: hus og ff p il ij jl tt/j li)1 ji l il i markmed bå-de bær ogblom, alt egnøyt-tesom ein 'j l j ei - ge-dom med bå - de lut 2. der var dalar og lider nog der lur og bjøllar klungo; der var ruster og fager skog der tusund fugla sungo. og lun - nar . tett med stova stod ei bjørk 50 breid, der hadde skjorene sitt gamle reid, staren song i kvar ein topp som beid og erlor i tunet sprungo. 3. heime var eg su vida kjend og slapp inn kvar eg vilde i kvart hus i den heile grend, um endå folket kvilde. der var kjenningar i kvar ei krå. og når eg ukjende folk fekk sjå, spurde eg radt kvar dei var ifrå, og dei var like milde. 4. var det nokon som der leid vondt og vart fyre tap og spilla, brått det spurdest um bygdi rundt, og aue tykte det var illa. ofle minnest eg mi gamle grend, når eg framand uti verdi stend, heimlaus, frendelaus og lite kjend, og likar på leiken illa. ivar aasen. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011natursanger og vandringsviser . skannet og publisert av www.wangensteen.net 201176. stevnemøtet. 79 agathe backer- grøndahl. pvfj. oh f 1. aft- nen er -i- d, j 11 j in. .. lyd - lø-se j i]. jl j ir j stil - le, ti - me-ne tril - le ir j j. ned det e - vi - ge vell -&m. f 1[' h kun mi - ne tan- ker lyt - ten-de van - ker, _ r f ir -lj ij 1 j vil hun ei kom-me, ei 2 . vinteren drommer, kom-me stjernene svømmer gjennem dens florlette syner og ler, nevnende sommer, elskov og blommer;- tør hun ei møte mig ill er? 3. havet med pannen islagt mot stranden sukker i lengsel og reisesyk ro. skibe for anker, seilfylte tanker,- å vi må finnes, vi to! 4. sneen har dalet, tumlet og malet eventyrlett i den skogdunkle hei; dyrene lister, slagskygger frister. var det ditt fottrin? - å nei! 5 . motet du savner, rimfrosten favner ij, kveld . lengselens grener; fortryllet du stå r. men jeg tør sprenge dekket og trenge inn hvor i drømme du går. bjøtnson. il skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011r 80 77. den forsta gång ...) (ur fridas bok.) ord og musikk av . & ikke for hu't'tig: ., p ip q p birger s,jobe't'g.' j ii ii ul li li ii 1. den fors - ta gång jag såg dig, det var en som-mar-itj 001) li) l),)i l i ij--j 7 i dag på for-lid-dan,då 50-len lys-te klar, och p p j l, lui )i ii )i j hl an-gens al-la blom-mor av mån-gahun-draslag, de , );oh p j\ ii l1f.lj j' lp p ap p sto-do bu-gan-de i parvid p'ar.' och vindendrog så , )\)i j) ildd l )i j j1 iø j\ p sak-te-lig, och ne-re in-vid stranden,darsmog en bol-ja ,- ) l )\ l)i ) l p j kar-leks-full till snae-kan ut - i san - den. den ,- q p j li li j5 ]i ]i ]i j ljel fors-tagångjagsågdig,det var ensommar-dag, den , il jl .il ) p }1 l p i.l j ., fors-ta gång jag tog dig ut - i han - den . 2. den forsta gång jag såg dig, dåglanste sommarskyn, så blandande som svanen i sin skrud. då kom det ifrån skogen, från skogens grona bryn liksom ett jubel utav fåglars ljnd. då ljod en sång från himmelen, så skon som inga fjera; det var den lilla larkangrå, så svar att observera. den forsta gang jag såg dig, då gliinste sommarskyn så blillldande och grann som aldrig mera . ) med tillatelse fra albert bonniers forlag , stockholm . g skannet og publisert av www.wangensteen.net 20113. och darfor nar jag ser dig, om ock i vinterns dag, då drivan ligger glittrande och kall , nog hor jag sommarns vindar och iarkans friska slag och vågens frus i alla fulla fall 81 nogtycker jag ur dunig bildd sig grona vaxter draga med blåklint och med kloverblad, som alskande behaga, att sommarsolen skiner på dina anletsdrag, som rodna och som stråla och betaga . 78. den dag kjem aldri, at eg deg gløymer. ijen nye stevtonen. , 4: p j). .tll 1. dendagkjem al-dri, at eg deggløy-mer,forum eg 4;; )i j jl. }i ij 17'1 i }1 ]) .i). .ti ir sø - ver, eg um deg drøy -mer. um natt og dag er -4 ji. ) ij· ' i f'i ;1. ; i j j li j\ }i du li - ke nær, og best eg ser deg,nårmyrkt det 4 j. ]i g' ; 14 gl)1 l)· .llt...}' il er, 2. du leikar kringum meg der egvankar. eg høyrer deg når mitt hjarta bankar. du stødt meg fylgjer på ferdi mi, i: som skuggen gjeng etter soli si. :1 3. når nokon kjem og i klinka rykkjer, d'er du som kjem inn til meg eg tykkjer: eg sprett på stolen og vil meg te; i: men snart eg sig atter ende ned.:1 4. når vinden lint uti lauvet ruslar, efi trur d'er du som gjeng der og tuslar; nar sumt der burte eg ser seg snu, i: eg kvekk og trur det må vera du. :i skannet og publisert av www.wangensteen.net 201182 5. i kvar som gjeng og som rid og køyrer, d'er du eg ser, deg i alt eg høyrer : i song og fløyte - og felelåt , i: men endå best i min eigen gråt. : 1 vinje . 79. stenka rasin. ,- j. j il jd'·jij j 31. ) 1ir' jl p' j ! i 1. der hvor ø - e - ne påvol - ga åp-ner sun - det halvt på 'r l. j ir. p p p ir r klem, stev-ner nu på skjøn-ne snek-ker sten-ka ,# r' jl p' )lij· y il ra- sins føl-ge frem. 2. med sin persiske fyrstinne iroer nu fra gjestebud fremst i ferden over volga stenka rasin stolt og prud . 3. men hans donkosakker mum- 4. og de spotter:"ja, en kvinne truende som dom og død; ler er han blitt i hennes makt ." "skal han da hos denne kvinne men da stenka hører dette, glemme oss og all vår nød!" er hans gamle styrke vakt. 5. som en tordensky hans panne 6. dyster som en storm hans skyter lyn i blikkets brand. stemme "ha- nu er du,stenka rasin, bryter inn mot breddens trær: atter høvding, atter mann!" ,,vel så ofrer jeg for eder alt hvad jeg på jord har kjær!" 7. perserinnens øine flakker sky som fugl, mens stumog stiv 8.og hans øine følger strømmen. stenka står ved hennes side moder volga, skjønn du var med sin arm om hennes liv. alle dager; men et smykke som idag du aldri bar. 9."men blandt frie menn den skjønne blomst skal ei så stridens rrø. vugg du henne, modervolga mot den dype, dype sjø." 11."henger i med hodet, brødre! .stem da heller op en dans! hun skal få en røvervise, heller enn en sørgekrans!" -- 10. og så slynger stenka rasin sin fyrstinne overbord . og hun vugges mot det fjerne under bølgesusets kor. . 12. der hvor øene påvalga åpner sundet halvt påklem, stevner nu på skjønne snekker stenkarasins følge frem. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201180. det lysnet i skogen. som: varmlandsvisan. 1. det lysnet i skogen, da ilede jeg frem, snart stod jeg hvor bakkestupet skrånet. jeg så den vide bygd, jeg så mitt kjære hjem, jeg så hvor de fjerne åser blånet . jeg så de brede fjorder som skar sig inn i bukt, og elven så jeg blinke og krumme sig så smukt - jeg lengtes til de sollyse sletter . 2. og dog var det atter som den sukkende li vilde blidelig holde mig tilbake, som om den bak mig hvisket: forlater du min sti for ned i folkevrimlen å drage? akk, skogen og fjellvannet hadde i mitt sinn for første gang suset sin vemodstanke inn - og siden jeg glemmer den vel aldri. 3. ti ofte når jeg går i den myldrende by, i de bonede, skinnende sale, den sae hvisken lyder så bønlig, så bly fjernt henne fra min barndoms grønne dale . da griper mig en l engsel til skog og til fjell, jeg hører atter bjeller og lurlokk ved kveld, og sus gjennem skjeggede graner . jiyrgen moe. 81.vårvon. 83 anna lindemann. 1. det var i kveld , me-dan tan-ka-ne sveiv so at in - ne i sko - gen eg gjekk og dreiv; det f) p jl ili}1 #j\ j :lill p. vi - de i - kring dei fug-ia- ne fer_ var , so fa-gert og fint eit ver. him-len den , j\;.l j\ i r .l j lj i. )\. ø p i kvelv-de sig klår og rein, og vå - ren lo i - frå skannet og publisert av www.wangensteen.net 201184 4 r 1 21r r j ir l, r kvardengrein:"duper, duper, å hei! åhop!_ å ,4} .• jl jl r i. ø j'l ) j jl ij j)] er du no der, å kjen-ner du in-kje kveld, 4 j j i) j.jl l, j1 p ir" j p ir' kveld, at li-vet det er då det li - ka-ste lell?" 2. og alle dei blomar og grøne strå -eg såg, kvar henne eg gjekk og for, dei rudde seg rom so hugheilt, dei små, imillom det lauvet som datt ifjor; dei keik og dei nikka,- eg tykte, eg, det var som vilde dei segja til meg : "du per, du per, -tit tit! tit! tit! - å er du no der! og kjenner du ikkje ikveld, ikveld at livet det er då det likaste lei?" 3. og vinden han vifta so ender og gong, alt medan soli i vester seig, og gauken han gol, og sysvorti song, og lerka ho tralla imedan ho steig, og som eg då gjekk der og rusla så smatt, eg tykte eg skyna dei alle so godt: "du per, du per, -kuku! kvivit! tilleti! - er du der! og kjenner du ikkje i kveld, i kveld at livet det er då det likaste lei?" 4. 80 anda eg ut av min barm so sår den daude - dumba i djupe drag, eg drakk av den lufti so frisk og klår, og klinka med livet som lever idag; eg nikka til lauv og til gras og til blom, eg tralla å fuglom so lunden gav ljom: "han per, han per - å hei i hurra! tralala! - han er her! og det kan han kjenna ikveld, ikveld at livet det er då det likaste lell!" pb1'sivle. n-ii skannet og publisert av www.wangensteen.net 201182. dold mellan furorna. 85 il f j! iw j 1. dold mel- ian fu - ror - na lig - ger min ko - ja r -r f )l i) 11 j 1 ir j ij l ij . i i djupt i den fin-skaskogenslju-va sus. hogt o-ver ft;rqwj! ij p' slr j ir f)!ij top-par-ne re- sa sig ber-gen blå- nan-de skjont ut i ' j ' 1ft j).,i ij dl:jdf . i 'j jdp' pj1 p i mor -go-nensljus. hoi lå -ri, lå-ri , lå! hoi lå-ri,lå-ri , ijifj j1 ij l· j! ir j ij ; ii lå! su - sa ditt svar, du min fin- ska skog. 2. lång t inn i skogen hors goken besjunga flitigt och omt hur skon hans maka ltr. klang en av vauhornens da llra nde toner nå r mina oron från fjiirran och na r . i: hoi l å ri o.s.v. 3. det ar min egen ande som talar, talar med finska skogens djupa rost, diirfore kan jag ej styra min tunga, sjunga jag vill ur mitt fulla brost: i : hoi låri, låri, lå,- hoi låri , låd lå . susa ditt svar, du min finska skog . y7jij koskinen . 83. folkvisa. 1. dar bjorkarna susa sin milda sommarsång, och angen av r osor bl omma r, ska l vårt st rhande br udefolje en gang draga fram i den ijuyl iga s ommar . skannet og publisert av www.wangensteen.net 201186 2. dar barndomstidens minnen svava ljust omkring, aen drommarna på barndomsstigar vandra, dar skala vi i solllmar vada tro oeh ring oeh lova att ålska varandra. 3. dar bjorkarna susa, dar skala vi bland dem svara trohet oeh kårlek åt varandra . dar skala vi sen bygga vår unga lyekas hem oeh gara livet ljuvligt for varandra. 84. tre trallande jantor. 1. dår gingo tre jitntori solen på vitgen vid lindane le. de sviingde, de svepte med kjolen, de trallade alla de tre. tra·la.·la·la·la tra·la-ia-ia-ia -ia tra- ia-ia-ia-ia tra-ia·la-ia-ia tra.la·la-ia-la tra·la·la-ia-la-la tra-ia-ia-ia-la tra-ia-la -la-la. 2 . de gingo i takt som soldater, oeh sedan så valsade de, oeh "udden ar så later" de trallade alla de tre. tra·la·la·la-la o.s.v. 3. men nar som de komma tiu kroken av vagen vid lindane le, de ropade alla: "hor guken!" se'n skviitte oeh tystnade 'de . tra-ia·la-ia-la o.s.v. 4 . oeh tego så tyst som de diida oeh rodnade alla de tre . men varfore blevo de roda, oeh varfore tystnade de? tra-la-la·la-la o.s.v. 5. jo! det stod tre studenter vid kroken oeh flinade alla de tr c, oeh hiirmde oeh skreka: "hor goken!" oeh aua så trallade de . tra-ia-ia-ia -ia o.s,v. gustaf friiding-. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201185. farval. 87 amerikank melodi. gptj l j jl 13 )5 j )i 1. en sjo - mann al - skar ha - vets våg, ja fter-j p ir'f jl ij jl j j'l vå - gor-nas brus; nar stor-men ska - kar bp-­ j )5 j j mast och tåg, hor stor - mar - nas sus!_ **f @4('-r j id. far-val , _ far - val,_ for-tju - san-de pgt-p i-j) ]id 3 - -øjj mo!_ vi kom-rna val snart i - gen._ 2. jag avsked tar av vannen kar vid vågornas brus. den hulda då mig trohet svar i stormarnas sus . i; farva!, o.s.v. 3. hon trycker då så omt min hand vid vågornas brus; då kanns det tungt att gå från land til! stormarnas sus. i ; farva!, o.s .v. 4. hon viskar omt och ijuvt mitt namn vid vågornas brus; kom snart tillbaka i min famn från stormar nas sus. i: farval, farva!, f ortjusande mo! vi komma viii snart igen. : 1 g. a o. l. :11 skannet og publisert av www.wangensteen.net 201188 86. fram dansar ein haugkall. 1. fram dansar ein haugka ll , fager og blå, med gullring um håret som fløymer ; han giljar for veslemøy til og frå, og tonar ikring honom strøymer. å hild rande du! med meg skal du bu; i blåhaugen skal du din sylvrokk snu. 2. um dagen er eg den brune bjørn, som bykser i skogane vide og laugar mitt ragg i djupaste tjørn og va ssar i straumane stride og leikar i strand og rår yver land, so langt som ditt auga det timja kann . .3. men når det lid til midnettes bil og dagen i haug er gjengen, då høyrer du klunk og yndeleg spel som linnaste lokking frå ,strengen; då kjem eg til deg frå villande veg . og søv i din arm til det vekkjer meg. 4 . men du skal sitja i blåhaug brur i silke og sylv so det bragar, og aldri kjennast sår eller stur i alle dine levedagar. a hildrande du! med meg skal du bu, i blåhaugen skal du din sylvrokk snu . arne garborg". 87. mustalainen. 1. fodd zigenare jag vandrar kring, utan hem på hela jordens ring . sorglos framåt glad och noj d j ag gul', blott min frihet jag behå ila får. 2. varfor vandra frågar du viii mi g , dilrpå kan jag sjiilv ej svara dig. vindens sus dig svaret giva får, hindens stjarnor veta vart jag går. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201188. jungmanjansson. 89 dan andersson. p). j ilo j. } il' ), ), )5 1. hej, å hå,_ jung-man jans-son, re -dan t-) ), j jl i j. j fris - kar mor - gon - vin - den, sis - ta nat - ten tftt)1 i j l j jl i l. j ), ]i rul - lat un - dan oeh con - stan - ti - a skall f1j j. j ij. jj j jl ij )1 ]j j gå. har du grå - tit med din sti - na, har du p p ) 1)1 j p p lp' kysst din mor på kin - den , har du drue - kit :jjidj' f?7?it1 ' jl t, i 11 ur ditt brann - vin , så sjung: hej 2 . hej å hå, jungman jansson, ar du radd din lilla snart a skall bedraga dej, bedraga dej oeh for en annan slå? oeh som morgonstjarnor blinka, saj; så bultar val ditt hjarta!– vand din nasa ratt mot stormen oeh sjung: hej å hå! 3. hej å hå, jungman jansson , kanske odeslotten faller å ej bland kvinnfolk, men bland hajarna i soderhaven blå . kanske doden står oeh lurar bakom trasiga koraller. han ar hårdhant men hederlig, så sjung: hej å hå! h ' , a. il skannet og publisert av www.wangensteen.net 201190 -- 4. kanske sitter du som gammal på en farm i alabama, medan åren siktas långsamt over tinningarna grå. kanske glommer du din stina for en sup i yokohama __ _ det år slarvigt men miinskligt __ så sjung: hei å hå! .dan andersson . 89. på fjellet. 1. hu hei! kor er det vel friskt og lett uppå fjellet! her leikar vinden i kåte sprett uppå fjellet! og foten dansar, og auga lær, og hjarta kveikjande hugnad fær uppå fjellet! 2. kom upp! kom upp fråden tronge dal uppå fjellet! her blæs ein blåster 50 frisk og sval uppå fjellet! og lidi skin utav blomar full, og soli drys alt i sitt fagre gull uppå fjellet! 3. i dalen starvar du tung og heit, kom på fjellet! kor fint herer ikkje nokon veit, her på fjellet! ditt auga flyg yver nut og tind, det er som flyg det i himlen inn upp frå fjellet! 4. og når no soli til kvile gjeng attum fjellet . då reider skuggane upp si seng attmed fjellet. då gidrar alt i ein stråle-straum, og hjartasveiper seg inn i draum uppå fjellet. kr-janson. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201190. hugen. som: kjerringa med staven. 1. hugen fer so vida millom von og kvida . mykje kjerner til, som ingen hadde spått, mykje kjerner stort og verter sidan smått. hugen fer so vida. 2. hugen fer som dåren, drøymer stødt um fåren. fram i vegen trur eg er en bakke bratt; når eg kjerner der, so er det berre flatt . hugen fer so vida. 3. hugen fer som draurnen att og fram i straumen. fram i vegen visst eg ventar meg ein skatt; når eg kjerner der, so er han burte radt. hugen fer so vida. 4 . hugen fylgjer tidom, trøyttest utav stridom . når eg ser eg ikkje huset større fær, gjerer eg meg nøgder med det som det er. hugen fer so vida. ivaraasen 91. husker du i høst. (p. heise.) 1. husker du i høst,davi hjemad fra marken gikk, vendte du imot mig et spørrende blikk j da falt det mig på sinn at jeg var hittil blind. si mig, lille karen, hvad mente du da? 2. husker du i vinter, vi sat omkring arnens ild, jeg fortalte eventyr, du hørte til ; tidt op på mig du så, så jeg gikk rent i stå. . si mig, lille karen, hvad mente du da? 91 skannet og publisert av www.wangensteen.net 201192 3. husker du i julen, ved gigers og floiters klang, mens vi over gulvet oss lystelig svang, såjeg på dig så visst, at du blev rod til sist . si mig, lille karen, hvad mente du da? 4. se, nuer det forår, og spirene foldes ut , fuglen bygger rede, og skogen står brud; alt , hvad av liv der vet, drømmer om kjærlighet. si mig, lille karen, hvad mener du nu? c. ploug. 92. i det grona. har ar gudagott att vara, o vad livet doch ar skont! hor vad frojd från fåglars skara, se hur grasd lyser gront! !:humlen surrar, fjariln prålar, larkan slår i skyn sin drill . _ och ur nektarfyllda skålar dricka oss små blommor till.:1 g. wennerberg. 93. spel-olles ganglåt . .d. g'ruvman. hurtig. , i j j. ]i j ,j. 1. kom - men , i ung - a, når af - ton- so - len " j j. ril ij. ) j. l f da lar och al - la by - ar rod- na om- -p p. ' . l j. ., ). j2l kring vår kla- ra sjo! låt - om oss sjung- a en skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011jublande . 0?t liptfi. uh r .r r him-lens vin-da r stro. glom, glom allt, som gor j j j hå- gen så tung, glom,ghim, var blott glad och j. j4w44f-4plq· sjung en låt som stror sor - ger - na ut, stror ptt#i. ø p. lid. y sor - ger- na for him -lens vin- dar ut! 2 . ute i varlden dar tiga alla sånger och gladjen a r en fejla, sommist varenda strang. går jag an ensam och sorgsen många gånger, skall dock min visa klinga som larksång over ang! i: sång, sång, sång ger mig lyckan igen, sång, sånl? blir min foljesven, klinge darfor visan min som larkesång, som larksång over ang! :1 3. kan jag val klaga, nar i den grona hagen jag hor hur trasten spelar sin flojt med raska tag, gokarna ropa den hela långa dagen och angens alla blommor mig dofta till behag! i: sol, sol, sol i de g limmande snår, sol, sol ar det var jag går_ en speleman, en hjarteg la d, en speleman, en speleman ar jag! :1 ke7'stin hed . :11 skannet og publisert av www.wangensteen.net 201194 94. lugn vilar sjon. 1. lugn vilar sj on. kring berg och dalar nu breder natten milt sin arm, och fåglens rost ej mera talar, han slumrat in vid skogens barm. 2 . lugn vil ar sjon . ren aftonvinden till ro sig lagger ned vid on. nu b.lomman blygt sitt huvud sanker; han beder from sin aftonbon. 3. lugn vilar sjon. så fridsamt vinka de ljusa tjarnor från det blå. var tyst, var still, o manskohjarta! snart aven du skall friden få. h.pfeil. 95. løft ditt hode! 1. løft ditt hode, du raske gutt! om et håb eller to blev brutt , blinker et nytt i ditt øie straks det får glans av det høie! 2. løft ditt hode og se dig om! noget er der som roper: kom! _ noget med tusene tunger , som om freidighet sjunger. 3. løft ditt hode, ti i dig selv blåner også et utstrakt hvelv, hvor det med harper klinger, jubler, toner og svinger. 4. løft ditt hode og sjung det ut! aldri kuer du vårens skudd; hvor der er gjærende krefter, skyter det året efter . skannet og publisert av www.wangensteen.net 20115. løft ditt hode ogta din dåb av det høie, strålende hkb som over verden hvelver og i hver livsgnist skjelver 96. jopp hejdi .. 95 tysk studentermetodi. j 1. låt oss stam-ma upp en sång, jopp hej - di, f1:fj jopphej-da! la-gomvae-ker,la-gomlång, jopp hej- ;\ij t di hej - da. om hur go- de bor- ga - re rzw jl #p i • oss med si - ne bril-lor se . jopp hej - di, hej-di, hej-da, jopphej-di, jopp hej-da . jopp hej-jtjl ji i r i p jl j? jl ij { il di, hej - di, hej - da. jopp hej - di, hej - da . 2. når vi i fabriken gå, jopp hejdi, jopp hejda. nar vi phija eller så, jopp hejdi, hejda. alltid nar vi knoga brått gillas vi i rikligt mått. jopp hejdi o.s .v. 3. galler det betala skatt, jopp hejdi, jopp hejda. tar man också mot oss glatt, jopp hejdi, hejda. vi bli lika praktiga som de stora maktiga. jopp hejdi o.s .v. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201196 4. men om vi i samlad hop, jopp hejdi, jopp hejda. hoja några klagorop 5. diirfor okom nu vårt lag, jopp hejdi, jopp hejda. j0l'p hejdi, hejda. så vårt tramp en vacker dag, jopp hejdi, hejda. blåser strax en a·nnan vind, man blir både dov och blind. jopp hejdi o.s.v. borgarns ro sågrundligt stor att han både ser och hor. jopp hcjdi o.s.v. b. eje. (fritt efter max kegel) 97. till min syster. ljan andersson. # ikk for hurtig. 1m' f' % j1 i jl u) jl ) : p .. ::::::3 1. nu spe - lar vå - rens ljum - rna vind tg' jl ul fljl l) 't my- rens gul - la starr, och sak - ta sti - ga )! sa - gor-na kring on ber - ga fors . for - ul jl jl ir p p jl ijc;; lått ett stank av bit - ter frojd, en vi - sa h - m4 fj'j ]d81 jl till gi - tarr, det star - ka oss tiu -fæ' jl, jr j'gl i j) lii - ke-dom, likt stran-dens un - ga pors. 2. en sång till diij, min syster,nar all marken vantar vår! luossas ljunghed surrar yr av vind och vilda bin. dar hirde vi oss tunga steg i våra yngsta år, och ingen vet hur djupt vi drack vår barndoms beska vin. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201197 3. men harlig, harlig våren kom vart år i rosor kladd, fast sorgens skymning sokte oss och blekte kindens farg. en dag på kna for konungen,en natt for skuggan radd, och sedan drack du salighet ur flod och fjall och berg. 4 . kom ut, nar stormen viner vild i apel, pil och hagg! se, vårens himlar brinna till guds och stjarnors lov! och nar du sovts till drommar av resedan vid din vagg, all angens rosor ropa, kom ut till oss och sov. .dan andersson. 98. og reven lå under birkerot . 1. og reven lå under birkerot bortved lynget. og haren hoppet på lette fot over lynget. det er vel noget til solskinnsdag! det glitrer for og det glitrer bak over lynget. 2. og reven lo under birkerot bortved lynget. og haren hoppet i ville mot over lynget. jeg er så glad over alleting! hu - hei, gjør du slike svære spring over lynget! 3. og reven ventet bak birkerot bortved lynget. og haren tumlet ham midt imot over lynget men gud forbarme sig, er ,du der! --– a, kjære, hvor tør du danse her over lynget? b,jø7'7tson . skannet og publisert av www.wangensteen.net 20119s - 99. mai-visen . 1. se, det summer av sol over engen, honningbien vil fylle sin kurv, og det pusles ved bordet og sengen a,v den fattigste sisik og spurv, og det jubles hele dagen, men mot kvelden blir allting så tyst. våren synger sin sang, det er saken, og mitt hjerte blir voks i mitt bryst . 2 . det er sølvklang i maibekkens vove, gyldent skjær gjennem aftenen lang, hver en grøft bliver blomstrende skove langs den kornrike, bølgende vang, disse bølger, o de stiger med min sjel over solskyens rand, rundt i verden er deilige riker, ingen vår som en mai i vårt land. holgel' .drachmann. 100". frilufts-vise. 1. se norges blomsterdal! farvel, du kvalme fangekrok, den ville graneskog er nu så deilig sval! trala! ja lystelig det er i nord blandt fjell og li og fjord . 2. hør fjellets stolte foss! nyss brøt den vintrens bånd og tvang; nu går den fritt sin gang og brummer bass til oss . brum,brum! ja lystelig det er i nord blandt fjell og li og fjord. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20113. tyss! gjøk fra bjerkekvist sitt "ku ku" slår av hjertens grunn , litt klosset er hans munn han mener: "takk for sist!" ku,ku! ja lystelig det er i nord blandt fjell og li og fjord. 4 . på friske, grønne eng står blomster røde, gule , blå og reder alver små en yndig brudeseng. jo, jo! ja lystelig det er i nord blandt fjell og li og fjord. 5. så blå som himlens hvelv fra hyttens dør, så skjelmsk på klem, to øine titter frem og ler som frøya selv. ha,hal ja, friske, fagre jenter bor blandt fjell og li og fjord . 6. og får vi enn en skur-litt regn gjør bondens aker godt! vi skydde aldri vått, det er mot vår natur . heihoppl ja lystelig det er i nord blandt fjell og li og fjord. 7. når hjem til dont og by vi vende må fra landets lyst, med glemmigei ved bryst, vi synger høit mot sky: tralal ja, lenge blomstre gamle nord med fjell og li og fjord . .andr. .aabel. 99 skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011100 101. svarta rudolf" til albert en{f"strom. ttr j 1,1 j ir(t1ti8#;j1 1. se, svar - ta ru - dolf dan - sar och g, j d7tr r" ) if 4'r l j irr" pi ba - jer sin nac-ke och ler. _ han tan-ker på 4» r r pi it' u stor-man-de nat - ter i am-llter-dams g liide -kvar-4æ» ['ar j il: rer ir f' i ej ter. _ han dram-mer om flie-kor -nas kran- _ r --ff[ r· )ifffcar r sar och sva-van - de bru - na ben _ på stran-den av blå - a sliit - ter vid sa-mo - a - 112. i j :11 nr- ]i i mg j ii må - nens sken._ han må - nens sken . _ 2. han bojer sin nacke og blundar i flygande roslagsvals. så holl han i smii.ktande lundar sin arm kringchilenskans hals; i: så bojde han krullig hjassa en afton i negerbyn mot trettonårig prinsessa med eldsken på ebenholtshyn . :1 skannet og publisert av www.wangensteen.net 20113. så dansa de svajiga karlar på malagas vinstankta redd. den vitrodatosen bavar, bedårad, forlorad, forledd. i:hon ler i den valdiges navor åt aut vad han tog och gav, hon suckar och vinden svarar från alands jåsande hav. e. a.. karlfeldt . 102 . bol,jebyvals. 101 gammel valsetakt . malin holmstrom-ingers. j idr ijæ j j i.l a 1. sjung, sjung i a - lar-na fly-gan-de storm, du - - wlff j ij t i j. ij--/j r ij. jl j i kam-pars van, sjung, sjung sa -lar-na ' f ' to- l w il? j i j. ij t ic r re i glim-man-de hnst -lov fa - ra. stolt un-der wætttfti j driva ill j u t e - kar-na prun-kar en se - nad ska - ra an . - re r re ir' jl j ij j l ij7j i tro-fast le - kar-na, tro-fast i le - kar-na, ·ra j j j 18 j i j. ij plystres : . l ilc etui tro - fast i storm och fa - ra . r .d j ijdr id j jij j jij j ji j, ij l ii skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011r 102 2. fast, fast mot rockarna _ .slå dessa brost som stormen spant lugnt .under lockarna trotsigablickar fara. an från altanerna dar sina lyktor vildvin tant i : ler mot kompanerna :1 kvinnornas unga skara. 3. snart, snart på planerna moter jag dig som ingen vet, starkt .som orkanerna kanslornas vindar fara . går du i tågande skyarnas svalka rod och het? i: ord har jag lågande :1 lange jag måst dem spara. 4 . sol, sol i ekarna, tand nu till baien hostens bloss! morkt brinna vekarna ; dånande vågor fara. våren den susande har inga visor mer for oss . i: livet ar brusande :i stormsång och stormdans bara. e. a. karlfeldt . 103. soli går bak åsen ned. w.tltrane. jl 1. so - li går bak å - sen ned, skug-gen' bli so " n j t ij. ø r ir fø f fi lan - geo nat ti kjem snart at - te - ved , " p. a r-p i-r j te -ker meg til fan - geo kry-tran ut i kvi- en skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011103 'ip ca ijl. ;1 jl. lb li. j i j , ii står, eg åt se - ter - stu -len går . 2 .myrkt det er i kvar ei bygd, 3. snart eg er no klar ikveld,. i dei djupe dale; so eg går til kvile, her på fjell har soli drygd søy so roleg under feid me å gå tå gare, test imorgo tile; t est eg kviler under tak; nær eg da har somna in, morgo er ho tile vak. drøymer eg um guten min. b}e't'tegård. 104. syng kun i din ungdoms vår. 1. syng kun i din ungdoms vår, i din lyse sommer! sangens vell fra hjertet går og til hjertet kommer! en gang dine ungdomskvad vil, når høsten kommer, glad l: tone dig i møte. !i 2. håret gråner, sangens elv flyter mere stille, rinner, før du vet det selv, ut i minnets kilde. søtt er da hvert ungdomskvad som en røst vemodig glad i: i aetause lunde . :1 105. veiviseren synger. h. j(jerulf. f r '1 p 1. til fjells 0- ver byg - den står min hu, når ffj ppejplj j --- 'tju )d 1 gjø -ken be-gyn-ner å ga - le. .o]ffrr3 r 7 jl if1 j 4#) i se - tren i af - ten, du; ti so - len skin-ner på skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011• 104 'r' il j. '1 pj j. fe j l fjell en -nu, mens det er mørkt i da - le, ]li mens det ermørkt i da - le. sak-te sin har -pe :j- - 113 . ver s i w----ff-1ifff:;gj bru - se. sit - ter min fag - re ter - ne . 2. det er på veien en dunkel lund , hvor alvene ere til huse . husk, der må du gåmed lnkket munn , selv nøkken der inne lader kun i: sakte sin harpe bruse.:1 3 . men oppe på fjellet er der klang, som gjenlyder i det fjerne. d'er klinger bjeller og lokke-sang; med lange-lek der på setervang i: sitter min fagre terne.:1 welhaven. 106. gånglåt . 1 1 jl : it 1. vi gå ij - ver dagg- stank-ta berg, fal-ie- 'j 'i)r j i ra, som lå- nat av sma-rag- der- no, sin , j )9 j "l s h' or - ger a vi farg, fal - le - ra . skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011ij)r )1 jl j\ p p js, vå - ra gla -da vi - sor kling-a når in - ga 'j 11 11 ri ji p j5 ij gå 0 - ver dagg-stånk-ta berg, fal- le-ra. 2. de gamla, de klokamå le , fallera, vi åre ej forståndiga som de , fallera, i: ty vilka skulle sjungo, om våren den unga, om vi vore kloka som de, fallera. :1 3. o månskor, fiirglommener gråt, fallera, och kommer och foljer oss åt, fallera! i: si fjårran vi gånga att solskenet fånga, så kommer och foljer oss åt, fallera! :1 4. så gladeligt hand uti hand, fallera, nu gå vi till fågel fenix land, fallera. i: till det sagoland som skiner av kristaller och rubiner, nu gå vi till fågel fenix land, fallera.:1 5. de våldiga skogarnas sus, fallera, gå måktiga som orgeltoners brus, fallera. i: och livets vardagstrata så latt det ar forgåta vid de våldiga skogarnas sus fallera. " 6. den vagen som leder till min van, fallera, den ar både stenig och ojamn, fallera. i: och dårfor vill jag laglt att stenarna.borttaga his vi på den vagen som leder till min van,fallera.:1 7. om vagen ibland synes lång, fallera, om livet synes morkt någon gång, fallera, i: ja då borja vi unga så gladeligt att sjunga, tyvagen blir kort under sång, fallera . :1 skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011106 8. små fliekor (gossar), små flickor(gossar), åt er, fallera, min fattigavisajag ger, fallera . i: min visa den ar ringa, men glatt skall den klinga , små flickor(gossar), små flickor(gossar) for er, fallera. : 1 olaf thunman . 107. vandringsvisa . 'fi# ø ]c hi: l j ti ij\ ) jl. jl j r 1.va-gar-na deskri-da, lil-var-na de gli- da , f ) )'. l l t j jl j5 ij r rh vin-dar-na de ri - dahogt på lodd-rig sky. j1l4j;; )l)1 j ti ij ) jl. j j4j4a sko -gar-na de gång- a sto -rastegochlång- a , ,\# . )1 l.elt) li j r j t 4 å - sar-na de dra-ga långtfrån bygd och by. t1f1l:' f) j 3 ij h hogst av al- la vand - rar so - len sjalv_ 4 ## f s f jsj1c-p- irr j t gg kom och låt oss fol- ja sol och vind och alv! 2. stackars alla gamla, fardiga att ramla, bara de ett steg från sina gator gå! stackars alla unga, fjattrade i tunga bojor utav jarn i grottekvarnen grå i i: hor ni hur de ropa, vind och alv: kom och låt den kvarnen stå och mala sjalv! : 1 skannet og publisert av www.wangensteen.net 20113. solen ar vår fader, . stor och grann och glader, jorden ar vår mor så rund och mjuk och god . vindarna, som sjunga, våra systra unga, och vår stora bror varenda vagens flod. i: kara frander aua, folj oss åt, visa ni oss vagen på vår vilda stråt! :i 4 . stackars de som sitta i en vrå och titta rakt emot en vagg och ingen solglimt få! stackars de som ligga langtande och tigga bara lite luft och lite himmel blå! i: lyckliga vi fria vandringsman , glatt vi gå och komma gladere igen!:1 5. upp i fjauengåvi, blåa hojder nå vi, vinden blåser bort all dalens rok och damm . vidderna detiga, klintarna de stiga , djupt i djupet under oss dra molnen fram. i: vandra vi i dalen ner igen, fjauets friska vind han dansar kring oss an! :1 karl-erik forsslund' 108. til fjellet må jeg flytte. som: eg ser deg ut for gluggen. 1. til fjellet må jeg flytte når gresset spirer frem; i dalen står min hytte, det er min gledes hjem; men nu hviler solen sig matt på åsen, og nu våkner nattens kjølige vinde , og stuten står inne og brøler i båsen; - nu er det lørdagskveld. suri, suri!, suril , surillei. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011108 2. på fjellet stormer hvine henover ur og myr j i dalen gamle stine forteller eventyr . men nu har jeg laget dravle og myse. og nu er jeg pyntet med søljer og ringer . og hør, hvor de klinger, og se, hvor,de lysel nu er det lordagskveld . suril , suril, suril, surillei . c. p. riis. 109. over de høie fjelle. 1. undrer mig på hvad jeg få r å se over de høie fj elle? øiet møter nok bare sne, rundt omkring står det grønne tre , vilde så gjerne over ; - tro når det reisen vover? 2. ørnen løfter med sterke slag over de høie fjelle , -' ror i den unge, kraftfulle dag; metter sitt mot i det ville jag, senker sig hvor den lyster, ser mot de fremmede kyster! 3 . løvtunge apal som intet vil over de høie fjelle, spretter når somren stunder til, venter til næste gang den vil ; alle dens fugler gynger, vet ikke hvad de synger i 4. den som har lengtet i tyve år over de høie fjelle, - den somvet at han ikke når, kjenner sig mindre år for år,– hører hvad fuglen synger som du så trøstig gynger. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20115. sladrende fugl, hvad vilde du her over de høie fjelle? rede du fant visst bedre der, videre syn og høiere trær, – vilde du bare bringe lengsel, men ingen vinge? 6 . skal jeg da aldri, aldri nå over de høie fjelle ? skal denne mur mine tanker slå, sådan med sne-is og redsel stå stengende der til det siste, - blive min dødningekiste? 7. ut vil jeg! ut! - å så langt, langt, langt over de høie fjelle ! her er så knugende, tærende trangt, og mitt mot er så ungt og rankt,- la det få stigningen friste, ikke mot murkanten briste! 8 . engang jeg vet vil det rekke frem over de høie fjelle . kanskje du alt har din dør på klem?– herre min gud! godt er ditt hjem , – la.det dog ennu stenges, og jeg få lov til å lenges! bjørnson. 110. å leva, det er å elska. 109 •t. c. gebauer. _-: rlf* 1 . å le - va, det er å _ el - ska det bes - te di -i:j:jtmm sj el f ekk nå; å le - va, det er i _ skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011..... 110 f1 r 31flir p j', ij ar - beid mot ri - ka - re mål å trå. 2. å leva, det er i livet å finna det største verd: å leva, det er å vinna til sanning i all sin ferd . 3. å leva, det er å leggja all urett og lygn i grav ; å leva, det er som havet å spegla ein himmel av. 'i skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011folkeviser. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011111. astrid, mi astrid. sveinung: 1. astrid, mi astrid som eine heldt 'tå meg, den tid du var meg so inderleg god, den tid du gret kvar ein gong eg gjekk frå deg, som var kvar laurdags-kveld; minst du det no? då var i bygdi eg sælaste gut, inkje eg bytte med prest eller fut. astrid: 2. "den tid du heldt utav astrid åleine, då inkje svanaug var venar' for deg; den tid du var no so snøgg'e på beini, då du kvar laurdags-kveld ila til meg: inkje med skrivarens dotter ha' eg den gongen byta, skuld' eg mista deg." sveinung: 3."heretter berre til svanaug eg belar, ho som er alltid so godsleg og blid, ho som so gildsleg på langleiken spelar, svanaug den vene skal no vera mi: gjerne so vilde eg tvo gonger døy, når eg kund' gleda mi venøygde møy." astrid: 4. "no heid eg berre 'tå torgrim den flinke, einsmal eg vald'n bland belarar fleir! sveinung, ja sveinung! du tarv no slett inkje tenkja at eg kann få hug til deg meir: tri gonger måtte dei slå meg i hel, når eg berr' visste at torgrim var sæl!" sveinung: 5 ."men um eg skulde no svanaug forlate, og um eg kom ho 'kje meire i hug, og um eg skulde til deg koma atter; um eg til astrid igjen skuld' få hug: um eg nu banna at eg vart deg tru, astrid, mi astrid! kva svara då du?" ili skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011112 astrid: 6 ."venar'enn soli som glar bakum fjellet, det er han torgrim , kann eg segja deg, og du er argar enn villaste trollet, falskar enn skummet på vatnet mot meg;– men eg er likvel di trugnaste møy: berre med deg vil eg liva og døy." 112. bendik og arolilja. 1. ben - dik rid seg åt sø -lon-do, vil - de han 'd' r f) if d ir j\ ol jlpl sko - da møy. han var ik-kje la - ga til jt1-. j#j jl) ij at - ter ko-ma, og di - for so laut han døy. å-ro- 'w iw j n ij· #j1j n id j. -&il lil - ja, kvi sø - ve du 50 len - ge? 2. han va ikkje i kongens gard mei re enn månalr tvo, han la seg i med kongens dotter i 50 stor elskog, årolilja, kvi søve du so lenge'? 3. um dagen rid bendik i skogen ut og veider den ville hind. um natti søv'e han hjå jomfrua, let gjeld'e hans unge liv. arolilja, kvi søve du so lenge? 4 , det var kongen av sølondo han slær sin neve i bord: "bendik skal ikkje livet njota um eg vann all verdsens jord ." årol ilj a , kvi søve du 50 lenge? skannet og publisert av www.wangensteen.net 20115. sunnan fyre kyrkja der let han bendik liv og uppe i høganlofte der døydde hans vene viv. årolilja, kvi søye du sd lenge? 6. der voks upp av deira grefter dei fagre tvo liljeblomar, dei krøktest ihop yver kyrkjetake, der stend dei kongen til domar . arolilja, kvi søye du so lenge? 113. eg gjætte tulla. 1. eg gjætte tulla i femtan år, eg passa vel på tulla , eg gjætte burt både lamb og får, men endå hadde eg tulla. a hei, å hå, det fær so gå! eg tregar meste på tulla, for ho var krulla i ulla. 2. eg gjætte tulla burt i ei li, der var so lite til beite; eg gjekk og lokka på tulla mi og etter graset mun leite . å hei, å hå, o. s.v. 3 . og 50 kom skrubben laskande fram då fekk eg kaupmann til tulla, og akkederinga var ' kje lang, og peningan var 'kje mange . a hei, å hå, o.s .v. 4. eg fekk 'kje meire av tulla mi , enn ein liten flekk utav blodet. no kjem eg aldri til fagerli, um der er gras nok og gro'e . a hei, å hå, det fær so gå! eg tregar meste på tulla, for ho var krulla i ulla . 113 skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011114 114. eg heiter anne knutsdotter. 1. eg heiter anne knutsdotter, kari ermi mor og truls han er min bror me hevein liten plass der som ingen skulde tru at nokon kunde bu. og plassen heiter uren, luren, himmelturen, steinrøys , steinrøys, sveltihel! 2. og heile dalen ser me der uppe hjå oss godt; men allting er 50 smått. for folket der er slett ikkje større enn som så der nede me kann sjå. og plassen heiter uren, luren, himmelturen, steinrøys, steinrøys, sveltihel! 3 . um sumar'n er det moro å gå og sanka bær i munn og kopp og kjer . på stovetaket stend 'e tvo heggjetre i knupp men geiti tygg dei upp. og geiti heiter snygga, stygga, lurverygga! høna heiter tipp, tipp, tipp! 4. og far min han er kramkar og strever idigt nok og fer 50 vidt ikring. og mor ho steller huset, eg spinn'e på min rokk og truls gjer ingen ting. og plassen heiter uren, luren, himmelturen, steinrøys, steinrøys, sveltihel! 115. råvard redde. • b. -l . wup 1 . i . ji i jl. )1j1. l ;.p i 1. eg hei-ter hå-vard hed - de og - er 50 ven ein •• -l • ,jl ij\ l j\# w f i j l. ; kar' no vil eg burt og gif - te meg og ry - dje je" lid 'j ) ij. ) ]i meg ein gard . eg bur upp un - der fjell , og skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011115 , ji j f jg1 j ij. jl. ij il gjen-ta hev eg lo - va; eg svik ho ik-e hell. 2. eg heiter håvard hedde og bur upp under nut; no vil eg burt og gifte meg, eg vil 'kje lenger ganga gut . eg bur o.s.v. 4. når borni dei vert mange og skuldi aukar på, so høgg eg ned den eine den andre ho lyt stå. eg bur o.s.v. 6. det var no ikkje undrands at håvard totte vondt; han reiste ifrå lanjei den myrke haustenott. eg bur o.s.v. 3. garden den er liten, men skogen han er god, der heve eg tvo furor, ogdei skal stå i ro . eg bur o. s.v. a. men når me vert'e gamle, og kvar skal hava sitt, so høgg eg ned den andre, og då er skogen kvitt . eg bur o.s.v. 7. han reiste ifrå lanjei, og da var gjenta fest; men det var med en annen, det hev han trega mest . eg bur o.s .v. 116. eg ser deg ut for gluggen . eg ser degut for gluggen, - kjær søte vennen min.– eg kjenner deg på skuggen, du kann 'kje sleppa inn. i kveld eg gløymde no kubben å reisa, eg meiner den guten er bindande galen som ikkje kann høyra at far han er heime kjær søte vennen min. suril, suril, suri!, suril lei. og ljåen ligge i engi og far han ligg i sengi. å riva ligg på taket og far han ligg og vaker. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011116 å fryse du på fotem - kjær søte vennen min-s o gakk då burt til fj oset, der kann du sleppa inn. i kveld eg gløymde no kj!,bben å reisa eg trur no den guten er bindande galen, som ikkje kann høyra at far han er heime, kjær søte vennen min. suri! , suri!,suri!, suri!lei. 117. kjerringa med staven. 1 . kjerringa med staven høgt upp'i hakedalen! atte potter rømme, firc merker smør, soleis kinna kari, ola hadde før, kjerringa med stavcll". 2. kjerringa med sekken hoppa over bekken, vil du koke kaffi, skal eg bæra vann, vil du væra kjerring, skal eg væra mann, kjerringa med staven! 118. nyst munde det regna . dansk folketone . 't (, 15) ir o )1 j, ij j 1. nyst mun - de det reg - na so så - re, vind og stein, fu - re - grein hev deg ri - ve, , pj, l )}i i r n p' 1f t : ii og det dry - per av tre og av runn; dei hev sli - te di kå - pe i - sund. 't )i ]) ij j);)) j ji j\ ij ) j, "um det reg-ner og snor, um det stor-mar av skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011nord, ut - i hu - gen 50 lei-kar di - ne ord. 2. eg kann sjå det på augo 50 klåre at du nyst gjekk og tårone gret; regn og vind, sorg i sinn,gråt i auga– du som heve den hugen 50 lett! " kvar den tåra som fall, og 50 fagnaden all heve du då åleine uti vald." 3. kvar du gjeng, på din veg vil egbreida kvar ein blom, kvart eit angande blad; fugl på grein, kvar og ilin vil eg beda, skulo kveda og kvitra deg glad! "lat dei anga for vind, lat dei syngja i lind, visst dei inkje kann svæva mitt sinn' 4. men i morgon,når soli ho stiger, fyre moder di bøni eg ber, og eg bed henne blidt, som det høver: fær og vera deg sonen 50 kjær? "sjå det ljosnar i lid, vinden leikar so blid, du skal vera min ven i allan tid." ijansk folkevise ved bøhn. 119. matvisa. 1. om søndags morran er det kaffikoppen svart. :;?jung falleri! hei fallerallera! a den er no kokt på ein sikoriknart ! sjung falleri fallera! hei sjung falleri! hei sjung fallera! å, seitu reitu fallerallera! å den er no kokt på ein sikoriknart ! sjung falleri fallera! 117 t ii i i j skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011118 2. om måndan sd er det no grauten gra. sjung falleri! hei fallerallera! og mjølka den er no sd temmeli blå. sj ung falleri fahera! 0 . 5. v. 3 . om tirsda?n sd er det no myssmør og brød . sjung falleri! hei fallerallera! og den er sd tynn som den tynne frikasø. sjung falleri fallem! o.s.v. 4. om onsda?n 50 er det no erter og gryn. sjung faller i ! hei fallerallera! og attan erter og nittan gryn. sjung falleri fajlera! o.s.v. 5 . om torsda'n sd er det no kjvt og flesk. sjung falleri! hei fallerallera! og litevølii kjet og inteno' flesk. sjung faller i falera! o.s .v. 6. om freda'n sd er det no mjølkegryn. sjung falleri! hei fallerallera! og den er no blå som det klare måneskin. sjung falleri fallera! o.s.v. 7. om lørdan sd er det no potet og sill . sjung falleri! hei fallerallera! og tar eg no tvo, sd blir kjerringa. vill . sjung faller i fallera! hei sjung falleri! hei sjung fallera! å, seitu reit u fallerallera! og tar eg no tvo, sa blir kjerringa vill. sjung falleri fallera! 120. per spelmann. 1. i: per spelmann han hadde ei einaste ku, : 1 i : han bytte burt kua, fekk fela igjen! :i "du gamle gode fiolin, du fiolin, du fela mi!" skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011120 122. pål på haugen. 1. pål sine hønor på haugen ut slepte, hønon' so lett yver haugen sprang. pål kunde vel på hønom fornema, reven var ute med rumpa 50 lll-ng . i: klukk, klukk, klukk, sa høna på haugom :1 pål han sprang og rengde med augom: "no tor' eg ikkje koma heim åt ho mor!" 2. pål han gjekk seg litt lenger på haugen, fekk han sjå reven låg på høna og gnog . pål han tok seg ein stein uti neven, dugleg han då til reven slo. i: reven flaug , 50 rova hans riste.:1 pål han gret for høna han miste : "no tor' eg ikkje koma heim åt ho mor!" 3. "hadd' eg no nebb, og hadd' eg no klør, og visste eg berre kvar revan låg, skuide eg deim både rispa og klora framantil nakken og bak yver lår. i: skam få alle revane raude! :1 gud gjeve at dei alle var daude, so skuld' eg trygt koma heim åt ho mor!" 4. ikkje kann ho verpa og ikkje kann ho gala, ikkje kann ho krjupa og ikkje kann ho gå. eg fær gå meg å kverni og mala, og få att det mjølet eg miste i går . 1:"men pytt!" sa'n pål, "eger ikkje bangen, :1 kjeften og modet hev hjelpt no so mangein , eg tor' nok vel koma heim åt ho mor!" 5. pål han kornet på kverni til å sleppa, so at det ljoma i kvar ein vegg, 50 at agnene tok til å fljuga , g dei vart lange som geiteragg . i: pål han gav seg til å le og til å kneggje: :1 "no fekk eg like for høna og for egget, no tor' eg vel koma heim åt ho mor!" skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011... 123. ung åslaug. 121 kristoffer fuglem. :ro mil jl j5 il }i jl j5 i .1. ung ho ås - laug gjekk i bjør-ke-skog so tri oygd , tyk - te mest at al - le gret der som ho , j j ij. :11 p ·pf frisk og raud; gle - da baud. •kva er det vel dei sy - t a t ::;' . 1 1 ...; " ip jl el for iver - di vid og stor? når so - li fil j. j p )i ij. jl j ]l ij skin , og hjar-ta brenn og kjær-lei -ken 2. då kom eit bod at hennar mor låg sjuk og måtte døy, då kom eit bod at hennltr venn hev fest ei onnor møy. " kva er det vel o.s.v. 3 . ung åslaug vart so underleg , ho tagde reint den kveld; for noko burt frå hjarta fraus, enda det brann som eld . "kva er det vel o.s.v. 4 . ung åslaug gjekk i bjørkeskog so t å røygd og 50 raud; ho tykte mest at alle log, der som ho sorgi baud. "kva er det vel dei fagnast ved i verdi vid og stor? når soli brenn, men hjarta frys, og kjærleik bert er ord' k1'istoff81' janson. fær ord ' skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011122 124. å kjøre vatten. 1. å kjøre vatten og kjøre ved, og kjøre tømmer over heia, å kjøre å dom kjøre vi', je kjører jenta mi eia. di raue roser og di ailer blå, di vakre jenter holder je utå, helst når je får den je vil ha, då er det morosamt å leva . 2. det står et tre i min faders gård, som har så underli'e greiner. og blir jeinte gift iår, så vi' je leva aleine. di raue roser og di auer blå, di vakre gutter holder je utå, helst når je får den je vil ha, då er det morosamt å leva. 3.' å kjøre å dom kjøre vil, je kjører kjerringa mi eia! hu er så god, og hu er så snild , je kann visst aldri bli lei 'a. di raue roser, og di auer blå, di vakre jenter holder je utå , nå har je fått, den je vil ha, nå er det morosamt å leva. 125. å olav, olav. som: den nye stevtonen. 1 . å olav, olav, min eigen unge, kvi la du på meg den sorg 50 tung'e? eg tenkte aldri du brydd' deg um å narra meg som du såg var ung. 2. og mang ei tår på mi kinn hev runne; eg tenkte vitet det hadde sprunge; og der hev tippa so mang ei tår som der er dagar i tusund år. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20113 . og mang ein gong hev eg sete sukka, og mang ein gong hev eg tåror turka, og mang ein gong hev eg tenkt med meg: var eg so rik at eg åtte deg! 126. bukkevisa . 1.1: å bukken var brokut og bukken var svart,:1 å bukken vart burte på ei laurdagsnatt. killebukken min, ser du geita? 2. 1: den lange han leidde, den stutte jaga på,:1 so må du fulla tru at den bukken laut gå. kiliebukken min, ser du geita? 3.1: dei toko den bukken og iahan påeinkrakk, :1 den lange han heldt og den stutte han stakk. kili ebukken min, ser du geita? 4.1: og nordanfor garden der renn det ei å,:i der skola dei tarman' både store og små. killebukkenmin, ser du geita? 5.1: og skinnet det hengde dei attum ei dør, :1 der ha' det fulla hange eit skinn ell' noko før. kijlebukken min, ser du geita? 6.1: og kjerringa på sætra ho koka seg kål, :1 ho gjord' bornom sine bitar av eit bulrkelår. killebukken min , ser du geita? 7.1: og nedfor ein bakke og uppfor ein dal,:i der budde dei lra,rane som bukken stal. kiliebukken min, ser du geita? 12s; skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011rallarviser. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011125 127. rallarvise. ir' r' . )i ij j. jl ij j j 1. ved ån-ger-manns - el- ven ved da - lar og -r j j ir r' i;; j. j1ij fm hei en ar-bei- der-ska-ra vil byg-ge en tlf j ir' f p ij j ro ir r gr vei. blandt dju-pas - te da - lar blandt fjell og blandt wtr j 13 j. ji ij j skog vil rai - lar - en fin - no. sin knog. 2. alt hvad vi fortjener knapt strekker til mat, for tollen har storsvensken fort til vår stad. !\fen her er det endring - vi sliter for brod - til arbeide liv eller dod . 3 .vå r mat er en brodbit så tort som vårt krutt og dertil en fleskbit vi får uten prut . champagnen den hentes fra bekkenes sprang; ti rallarens liv har sin gang . lai 4.vårt bord får vi duke bjandt kratt og blandt sten, vi sitter som tyrken med korslagte ben . ti vi har ei jomfru der byder så nett , hver gang vi skal spise oss mett. 5. i sjakten vi skildrer med spader og spett som fortidens krigsmenn der krigen har sett. !\fen her er det endring vi sliter for brød - til arbeide liv eller død. 6. ja, visste i herrer og mektige menn, hvad rallaren lider så blev i hans venn . .men akk jers naturer har satan besatt– å plage oss dager og natt. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011r 126 7. på svulmende bolster i legger jer ned, og lever av penger der regner til jer. men sov, mine herrer, vi vil ingen se, av slike vil rallaren le . 8 . men rallarens seng er ei myk eller pen ; han ofte får sår i sin rygg eller ben . ti han har kun halmstrå å legge sig på og sove til natten forgå. 9 . i storm som i kulde, i blest som i regn, på rallarens kinner er perlenes tegn . når stormene suser for dragende vind, da blekner hans panne og kinn. 10. men enda er rallaren glad og fornøid, hari]eyer med glede og sjunger av frøid . når skuddene braker han tenker som så: kunjeg kan med feiselen slå. 11 . det hender iblandt at han reiselyst får, og da tar han maran på ryggen og går . det heter vi reiser, men loffe vi får– gesellskyssen alle forstår . 12. men enda kan rallaren finna sin trøst, det er når han hviler ved pikenes brøst. da giemmer han kampen for det daglige brød , da glemmer han sorger og nød . 128. rallarvise. l '"' '"' j, }. j) ;1 .t' !!!-' i ii jl ji jl 1. blandt de svar - ta fjel - len up ho - ,ga ff ull 'i ji ii i) }l ii i p nord, hvor de vil - la fos - sar styr - ta jzw j p jl i jl p sig mot fjord , sjun -ger jag min rai-lar - skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011127 jl trall mens feis·len ham·rar ber.gets lag. oeh mitt 'k p p ii i namn er pel· le karl · son tor.den . brag. 2. inn i fjellen knogar jag til varje dag. feislen klinger mellan dynamittens brag . och jag svinger stenen rundt med långa stenger oeh med spett oeh om kvel'n i brakka tar jag tjuga ett. 3 . og nar jag et halvt års tid då knogat har, jag med seddelboka full til byen drar. hei! sju tusan javlar gula, blå, hur jakligt jag stå r i av fliekor har jag två på fang, om halsen ti. 4. men nar jag så ingen flel'\'j sedlar har jag med klokker, byksor, vest til "onkel" drar. och nar der fins ingen grunkar mer på herrens grona jord luffar jag på foten hem til hoga nord. 129. rallarlivet i ofoten. 4 () j l]i ), jl j jl ;, jl ) i;. ji49 1. mel.lan ho·gafjal·len vid o . fo·tens fjord skal en ::l:. \ \ \ p p.p jl jljljijiij· by an·lag·ges up·i. ho..ga nord . och enjern.vag i·från 1. jl !i jl ili !j !i :t ::c:ej . -- -- il) )i fteit9 sver.ig kom·mer till å tå - ga fram , oeh det be· )1 ), jl j 11 ) jl ji iii j 1 ii kan· te stiu·let år vie- tor· ia· hamn . a· hoi. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011128 2. banans andra ande det er lules" sedan skall den ofver hi:sga fjallen gå, inntill grufvan luosavara skall den banan stryka fram ofver norska gransen til ofotens hamn. aho!. 3. gjennem ode marker skall den banan gå mver berg och dalar, ofver back och å. mycket arbete her bliver, skall dem banan fardig få, for malm skall barja koras nittanhundratvå. aho!. 4. dynamitens knall man standigt hora får från de långatunnlar som i fjallen går, skjuten hores standigt bråka i kvar timma och kvar stunn, så de norska fjallen skjalva på sin grunn. ahoi. 5. den som arbet onskar ar velkommen hit, for i fjiill och tunnlar knogas skall med flit, oeh et prestbetyg for året skall vi också hafva till, edan får vi valga platsen hur vi vill. aho!. 6. .'tien forst så skall du lofva vill du arbet få, inga handiare joksa, inga bonder slå, for da blifver du inskrifven uti svartabokan inn , och en katt det får du svart som sjelfva hin. ahoi. 7. nu om sluskelifvet har jag nemna vill , hur det ar vid banan och hur det går till , knoga hela långa dagen ifrån morrån och till quall , sedan får vi bo i våre lufthoteu. aho!. 8. nu ar det lif på fjauet utaf sjelva fan, folk från alla kanter kommer om var an , mången kommer ifrån sodern op til lapplands kalla fjall , vender straxs tillbaka, seger då farval . aho!. 9. lik vilda djur i skogen får lefva her, knoga uti sno och storm och regnitt ver, och de pengar vi fortjenar her utaf den svenska stat blifver intet mer an det går åt till mat. aboi. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201110. hur vi her få lefva, hur vi her får bo, 'och nasten likesom lappen som ei finner ro, 129' brakkar blott af tuna briider och med !idet torf omkring, for den kalla vintern ar det ingenting. .aho!. 11. de storgubbar som resa her forbi i sta55, en vinter skulle passa dem att bo bland oss, finge de nog lara veta vad som slusken frysa får i de usla kåtor staten oss består. ahoi. 130. kalle petterson och josefina. melodi som nr.128. 1. nu jag sjunga vill for er en liten sång, den har trostat mig i livet mången gång, om min alskogs korta lycka och om sorgen lång och grå, ty den minnes kalle petterson iindå. 2. jag vari min grona ungdoms tjugo år, hon vartrettisju och hade krusigt hår. jag var iilslwgsoerfaren, jag var trogen i min håg, -hon var falskelig som skum på havets våg. 3 . .an jag minns nar under vårens blommors dryss jag av josefina fik den forsta kyss. och jag aven minns,tyviirr,den vinterkvlhlens timma som josefina forsta gången inte kom. 4, sedan dess så gick det kvallar tiotals, jag kom varje kviill, men hon kom inte alis. ty nar jag i midnattstimman stod med sorgset hjiirta kvar, josefina smekade en annan kar. 5, men idag så sjunger jagav hjartans frojd, jag har ingen fru, menjagar lika nojd. ingen bråkar nårjag kommer, ingen gralar nar jag går : jagar ogift, vara lovad ! hårjag står! skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011nye arbeidersanger tillegg til arbeidernes sangbok det norske arbeiderpartis forlag oslo - 1936 - - --- - - - - skannet og publisert av www.wangensteen.net 20111 1. arbeiderlytternes sang. carl michael bellmann. ntntj) j, j ) 1 l if p p j hl 1. da - gen blir bor - te, og kvelds-mør-ket fa l - ler , ." .;ll }i 3\ j jl jl i r js,)1 j var - hg t ar den by - en og byg - da i favn . -tu j\ jl j sin - ne - ne len - ges mot søvn og mot drøm-mer ttl4 ji)i j1 j js. ui i::j--jejl j len-gesbortfrahvcr-da-gens byr-der og savn. :4 ppr ir r gg stans hvad er det? hør det klin- ger fra sky, fp r --w-:jl---tgj-jtd i j j jub -len-de to - ner e - te -ren sv in-ger . fu i ir tu - sen -de sje ler i bygd og by -p f -q j js2fi4 eh jøf - t es av vel - di - ge vin - ger. 2. skra nker blev revet, hver avstand blev s jettet, gnistene fra skyen gav glans til vår jord . drømmen fikk vinger- og sinnet blev lettet , hele fqlket møttes , fra syd og til nord. døren sprang op til en strålende hall, tonerne veldet i flokk og i følge . luende lamper, antenne, krysta ll førte den glitrende bølge. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011--- 2 3. skogenes sønner-blir storbyens gjester. sjøens menn kan føle sig hjemme påny. småfolk fra bygda blir buden til fester, lytter til kunst fra den fjerneste by. - skjønhet og dikt bærer op , bærer frem netop de små som i skumringen lytter. viden og ånd bærer bølgerne hjem , hjem til de ensomste hytter. 4. fremmede sprog somvi neppe kan tolke taler fra en verden som engang blir vår, bærer sitt bud til det kjempende folket , gir oss kraft å vandre mot lysere kår . london og kreml - budapest, kjøbenhavn, oslo og bryssel på æterens vinger bærer en dag i sin mektige favn sangen som verden betvinger . fr. dalgaard. 2. fagforeningssang. julius abrahamsen. *2 l kr fpp:hti ij 11#j--1rl den ster-ke ne-ve somskap-teali grephårdtomflaggets vtt1 tjij 11 ]1]i 11 1:f4 r stang. den rø - de du-ken i vin - den smalt og hjl; j' le; llir ] ar-beids-trel-ien sang._ han løf - tetflag-getmot t -r .----r---i ij }'1 #j }'1 ij. jtttø sol og sky og vi kom fle - re til._ snart jr-ø 4 ff- dl r j ly - ste o - ver bygd og by de rø - de bau -ners skannet og publisert av www.wangensteen.net 20113 , rr 'lill f' f p i j. j jo? j )li ild._ i sko-gen, på sjø - en. verk-sted,kon-id. j j) ij. j jl ij j l, i j i tor o - ver alt hvor vi tje - ner vårt b_ , u. u ul ij. 7j jl ij. u jl il -- fjj ..::::::.. skal sam-hol-dets san - ge gi bud til de , j. j i lsd man - ge og ten - de hvert sinn med sin glød._ ')f'r l, ir' r --p ij. ij. j , j. j ' mann t40 fra fjell og til strand står kvin - ne og i fyl - king om ar - bei-dets kår._ l, ir' r p ij. j )\ ij. f#9 i sko -gen, på sjø - en, verk- sted, kon-tor ly-der san-gen om fri - he-tens vår._ 2. vi hadde biret den tyngste bør og fått den minste lønn . og blev vi sparket en dag p[ dør så hjalp oss ingen uonn . vi slet og svalt under samme tak , vi døiet armod nok _ så gikk vi sammen om felles sak og loftet den i flokk . i skogen, ph sjøen, osv. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011..... -- 4 3. nu går reveljen: vær med! vær med hver kvinne og hver mann! vi trygler ikke om ussel fred. vi kjemper foret land! den sterke neve som skapte alt skal vinne seirengang. en dag er hver en skanse falt - syng høit vårt samholds sang. i skogen, pit sjøen, osv. a1'1w paasche aasen. 3. bok oghammer. olufringo. egj j - - j:j- - ir r l ø'-f 1. lytt til bo-kens tau-se ta - le, al-le ti-ders fw-j-xmi:-j klo-ke ord , tankensvernmot dødens dvale, li-vet ffrwtr -rrrtfe.r selv som e - vig gror. vær en venn av go· de --j-l:-l- l --j - j4il-1-': bø - ker, les dig fram fra bind til bind! du skal -r-*-f*rtfii fin-nehvaddu sø-ker: kløkt ogstyr-ke for ditt s inn! 2 . boken er ditt beste eie, ditt kompas på stridens hav, livets lys på alle veie er den viden som den g av. l de tunge motgangstider hvor du ellers lett går vild , skal du hente- mens du strider– kløkt og kraft avbokens ild . skannet og publisert av www.wangensteen.net 20113. mørkemenn i svarte skarer kveler aldri tankens brand. lytt til frihetens fanfarer! vit og hør! vi vet vi kan! arbeidsmann! med bok og hammer hilser vi den nye vår-der vår kløkt og viden flammer er det folket selv som rår. einar h. tonnesen . 4. norge forfolket .) 1. norge for fo:ket! vi synger i kor samlende, sterke og seirende ord: hver den som kjemper mot knugende bånd og alle de som skaper med sin barkede hånd, hver den som ærlig i arbeidets flid vil bygge ap i fellesskap en ny og bedre tid: plass for oss alle - plass for alle som vil xorg-e for folket! 2 . orge for folket! fra hytte og hus, sterkt skal det stige som vå rvindens sus, juble sin sang hvor maskinene slår, og synge ømt hvor jordens menn langs åkrene går, nynne ved disk og ved pult på kontor og storme ut til havets menn som tar sin tørn ombord: plass for oss alle - plass for alle som vil norge for folket! 5 ) :'lelodi for piano og sangkor er utgitt på norsk musikforlag. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011.... 6 3 . norge for folket! i gjerning og ord. p.tass for oss alle "ed samfundets bord! kamp imot dem som vil knusende slå den frihets lyse skanse som vart folk bygger pa plass for hvertanke som levende gror! det er vår sterke tone i det store verdenskarl plass for oss alle - plass for alle som vil norge for folket! oskar hansen . 5. på stormens vinger. russisk flyvermarsj . . ]i ir ' jl ijf:; l ·jar -f! 1. på stor-mens vin - ger flyr de rø - de fa - ner ,*-b.ø 'a med stridens bud-skap o-ver land og hav, be- fle stan-dig høi - e - re på ny - e ba -ner med ny - e jttew#fijl lengs-ler ogmed ny-e krav._ de fly-vel', tt-l mfofic--apefl fly-vel' og fly-vel', gjørdrøm-me og dåd til -pe tw4 cæm ett.""_ de blod-rø - de fa-ner oss ma-ner: gå tt-pyfldf j _:lhtff3:: 'fr"1d(jielf på! i samhold for fri-het og rett!_ skannet og publisert av www.wangensteen.net 20112 . de bærer sangen om de nye tider, de er en hilsen ifra bror til bror. de knytter bånd imellem dem som strider og skjenker styrke til hver mann som tror. i: de flyver, flyver og flyver, osv. 3. i strid og storme skal vå r fane gløde og fylle hjertene med seirens sang, og vise vei imot den morgenrøde hvor hele folket skal slå leiren gang. l: de flyver, flyver og flyver, osv. arne paasche aasen. 6. for fred og for frihet. 1. vi er barn av ar-bei-der-klassen, kom-mer fra de 7 rt ir il jnr- "fifti tran-ge hjem. bak de rø - de flagg og fa- ner 4*4 j j r ir r r le" van-drer vi mot ly - set frem . bak de rø - de j il r flagg og fa - ner van - drer vi mot ly - set frem. ty vi er det sei - ren - de pro -le -ta - ri - at. vi _rp-hiet1 byg-ger fra grun-nen vå r frem-tids ny- e stat. skannet og publisert av www.wangensteen.net 20118 r' w7j.jffj j j r twttd rødt er det ban- ner. som ver-ger vå- re hjem. for :'ftr-r' p il' j. j\ ij j r r if" l ii fred og for fri - het, kam'-ra- ter går vi frem. 2. når vi unge, sterke vandrer ute i den fri natur, h bærer vi i våre hjerter drømmen om en ny kultur. " vi er det seirende osv. 3 . fri som falken vil vi stige mot de lyse tiders hjem. ,: sol og sommer vil vi bære inn i tusen trange hjem." vi er det seirende osv. 4.våre glade vandringssange toner friske mot det blå. ,: kamrat, vær med på ferden - det erdig vi venter på! :, vi er det seirende osv. 5. kamerater, hvor de finnes, gir vi glad vår vennehånd. ,:vi vil favne hele verden med vårt samholds broderbånd.:' vi er det seirende osv. efter en tysk framlagssang. 7. vi bygger landet. . russisk mars: : 1. vi er t'ab-rik- ke-nes kvin- ncr ogmenn . skannet og publisert av www.wangensteen.net 20119 iw v i er de man - ge fra gård og fr a grend . vi brøi-ter 4·jj)ffi aihai\#- jor - damed h ak-ke og medplog_ vi svin-ger øk - sa og ,. j dqj il iefenj fij\ ji ij\ ) j a hog- ger i skog- . vi er de tu - se -ner -.t i jl j\ ij f h )1 ap j'f i·j j2j som byg ger lan - det det blev oss kjært r i -r i 'i bji ir j i 'i dill )1i da - gens s trid . vi bar det frem-ad i savnog ,- r j iel dl ji i r j al j i j ar-mod _ nubyg-ger vi den ny - e 2 . vi sta r i bølgenes skumhvite brus , vi berger r ikdom fra havet i hus . heimen i dalen og hytta på fjell ryddet vi plass til , og reiste vi selv. vi er de tusener osv. 3. vi er de kvinner som elsket det frem gj ennem vå r gjerning i tusener hjem. vi r iver ned hver en stengende mur, vi rei ser brorskapets frie kultur. vi er de tusener osv. 4. lytt da til hjulenes hvirvlende gang! lytt da til samholdets jublende sang! hør norge! - hør de forløsende ord: arbeid ogvelstand for alle påjord! vi er de tusener· osv. arne paasche aasen. tid . il skannet og publisert av www.wangensteen.net 20118. framlags - marsj. tlumninl5 olsen. --4g-j j :::kld ij f 1. vi er små, men vi blir en-gang sto - re, vb, - re 4ta j wp p' )l j l ij j j j hjer- ter ei - er og en sang. vi vil og - så , il jl )l klj @ - b olga-r44 q væ-remed i ko - ret, tol- ke ti- dens fri-hets-trang. 4 -f h 4r #- p tf4je barn av vår tid bli med i vå- re lag, tros -ti - ge jj\jjl. )1 j\ ).law -m ;::w. ih i går vimot seirenssto-redag. kom,laossløf-te i , ø r p r f ir .j ij ij j l] tn - se - ner hen- der rø - de flagg. 2. mor og far gikk sammen ut i striden for å verge våre kjære hjem - de blir gamle, og da kommer tiden at vi selv må slåss som dem. barn av vår tid - stå klar, beredt til slag , gutter og jenter, kom, slå lag, slå lag. bær over landet og verden den vide røde flagg! 3. med den kraft og glød vi unge eier skal vi modig stevne mot vårt mål. vi skal alltid gå fra strid til seier når hver vilje er som stål. barn av vå r tid - ·fra sorg, fra nød og nag, alle vi unge hilser seirens da g , synger mot solen mens tusener svinger røde flagg! a1'ne paasche aasen-. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201111 9. vi erunge . a7'sj. 1f4l1 j jtffii? j jif4#ftrj 1. vi er un - ge ver-den ven-ter_he - le ver - den , j nl.j ttgjfti-hj rik og stor. un - ge gut-ter , un - ge jen-ter som vil ffh%j n ifeij· l yd ij· )ils j i rett og fred på jord. savn vi føl- te, bun-detvar vi r wl ·fii#f4fffif ir- ir r irw men nu ser vi 50-lens glød : op - ad ser vi , frem-ad h-afjf ij j i.] jf pir ra drarvi , vi er ung.dom_rankog rod! op-ad ser vi , frr ffj:#jglfnktjftfm frem- ad drar vi, vi er ung··dom, rank og rød! 2 . ligger ikke bakom fjellet v/tre drømmers rike land . det er sol i bakkehell et, dype skoger , blanke vann. la oss vandre - takt i gangen ! ove r da l til fjell og sjø ! i : hvor vi vandrer lydersllngen: vi er ungdom - rank og rud. : 1 3 . alltid fram ! se solen spinner s lor av gull om mark og hei . . . ol!: når dagens lys forsvinner, v iser stjernene oss vei. selv om motgang vil oss stanse , synger vi med nil vår glød: j: vi skal storme hver en skanse , vi er ungdom - rank og rød. :1 efter tysk vert arne linder·ud. skannet og publisert av www.wangensteen.net 201112 10. den unge gardes sang. marsj". saint gilles. '-i j ij j ij j i (g'. ø fsfd 1. vår gar - de ung og rød _ har fått det ,. r j ij j i r ......ff j ij j ij j i sto - re skjøn-ne kall : _ fra sorg og savn og , (a'ø- ' ir j ij j 10 nød _ å gå mot sei - er el - ler fall. _ 41) ø-l øl p ir' p ir l)· -ffj _ vi fød-tes i de tran - ge ga-ter hvor in -gen 41t' i r· p i f9 ' l j. dl if" i li - vets blomst lian gro, _ men vi har tro - en &t j. ), u-mo j ji. j if' p ij· ;1 a ka - me - ra . ter, og ga-tens op - rør i vårt fr) refreng. i j.)\ ii l2ip j\ i i j blod. un - ge gar - de! un - ge gar- , ;. -. jc l· )1 ir . ir jl. li ijo de! vi stol-mer fram! vi er barn av vår tid! __ ji. li _ un-ge gar - de! un-ge gar - de! vi skal _, i j ij j i j i;pl .il. }i iizi23 lnt - res vår st'm;(_ for vi har sek -lers skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011, r u - -r jl. 13 p' i,j l}l. l ;. l ij. jl 1 rett å hev - ne, ja, mød-res gråt og j j. )3 ] j 1)1. i l· )1 i-ga 2. når krig og barbari og sult og savn og trellekår for alltid er forbi - først da er hele verden vår. til kamp mot krigens spekulanter, for dem vil ingen av oss dø! de røver oss for slitets slanter. vi krever frihet, fred og brød! unge garde! unge garde! osv. 3. gå fram! gå aldri trett! hver mann som lider er din bror. vi krever livets rett for alt som lever på vår jord . vi kommer fra de trange gater, fra fjell og dal, fra myr og mo. ja, vi har troen, kamerater og seirens sange i vårt blod . unge garde! unge garde! osv. montehus. fra fransk ved arne paasche aasen . ... skannet og publisert av www.wangensteen.net 201114 11. ungdoms-marsj, i marsj". . , t j 1--:.- ol . - 2i j hanns eisler, 1. givakt! nu går re - vel - jell! frem- ad . marsj ! de un - ge er vi. _ vi to - ger fram mot sam-me ma l: å kjem- pe ver-den .' i refl'eno-4wti- r r il fftj fri . ga på ! ett, to! gå p å med tro! høi og rød flam-ljl er vår sang . kom! slutt op! tropp fal' -4-j. ,, :fjusf...tb --v ij' tropp! hør re-vel -jen gul' 1- mol'-gen erver-den vå r. 2. bryt ded hver mur som stenger! riv dig løs fra savn og fra nød! nu kall er verden på din tross, din ungdoms friske røst! gå p ,\,! ett , to! osv. 3. kam'rater- følg var fane, den.er all vår ungdoms symbol. vi vandrer mot en bedre tid - et land i morgensol. ga på ! ett,tot osv. arne paasclle aasen. skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011skannet og publisert av www.wangensteen.net 2011